Skip to main content

Posts

DIGI: Telecommunications on a geological timescale

One of the things I have learned during my stay in Portugal is that the relationship between paying for a service and actually receiving that service is considerably more philosophical than I had previously imagined. The telecommunications industry, it turns out, offers some particularly interesting examples. When we moved to Coimbra, I needed home internet and two mobile phone lines. I had been using a prepaid Vodafone SIM purchased at the airport, which worked perfectly well but was not an ideal long-term solution. DIGI, a relatively new telecommunications operator in Portugal, offered an attractive package with fiber internet and two mobile lines for substantially less than the established providers. As someone who appreciates a bargain, I decided to give them a try. One Saturday, I visited DIGI's physical store in Baixa, Coimbra. The employees were very pleasant and helpful. They checked my address, confirmed that fiber was available in my building, and signed me up for the ser...
Recent posts

Portuguese railways: An experiment in human compression

 On Sunday, October 18, I was returning to Coimbra from Galicia by train, boarding in Valença, just across the border from Spain. The journey is supposed to take roughly three and a half hours. I should mention that I am a big fan of trains because they offer considerably more freedom than traveling by car. You can read, watch a movie, sleep, or even get some work done. Indeed, I was planning to spend the journey working on my laptop. Since I am an hourly-paid contractor these days, this meant I could literally get paid while traveling. What could possibly go wrong? Ordinarily, the regional trains on this route provide the kind of accommodation one might reasonably expect for a journey of this length. Comfortable enough seats, electrical outlets, and some recognition of the fact that passengers may wish to spend several hours sitting down. There is also usually a nice folding table for your laptop. Unfortunately, this time the Portuguese railway operator, CP, had other plans. The t...

Portugal: A field report on the difficulty of doing simple things

When we decided to spend a year in Portugal, I had certain expectations. Good food, excellent weather, historical cities, a slower pace of life, and the opportunity for the children to experience living in another country. I also expected occasional bureaucratic absurdities. After all, I grew up in Spain. Nobody raised on the Iberian Peninsula expects the authorities to make life easy. In Spain, obtaining a document can require presenting another document certifying that you have requested the document needed to request the original document. This is perfectly normal. We have been doing it for centuries. Portugal, however, has taken things in an interesting direction. After several months in Coimbra, I have come to believe that the Portuguese have developed an almost artistic ability to complicate tasks that nobody had previously considered difficult. Their achievements in architecture, navigation, literature, and gastronomy are undeniable. Their ability to connect a dishwasher to a wa...

As outras linguas son irrelevantes

O curioso desta historia é que algo que para min é obvio, resulta absolutamente absurdo ou sinxelamente é irrelevante para unha gran parte da poboación do reino de España. Entre as cales se atopa a cónsul en Chicago. Vaia por diante que as poucas veces que fun ao consulado o trato foi axeitado e a competencia dos que alí traballan foi salientábel. Por outra banda, fóra diso o trato que teño coa oficina consular é nulo. Onte chegou un email do consulado desexándome bo natal e a verdade é que normalmente tería rematado no lixo virtual se non fose por un detalle. Mirade o correo en cuestión: Está mirado? Ben. Notades algo raro? Resulta que o cartón de Natal electrónico está en español, o cal é unha opción obvia, e tamén en inglés, que tamén é lóxico dada a localización. Ou pouco máis raro é que tamén estea en francés, ruso, chinés e árabe. Entendo que a idea é ser internacionais o cal desde logo eu non vou criticar porque é boa cousa. O meu problema xurde coas ausencias, as do cat...

Cousas que un debe facer cando visita os EUA: disparar

Unha das preguntas máis habituais que me fai a xente en Galiza cando digo que vivo nos EUA é se xa merquei unha pistola. Deixando a un lado as consideracións morais, o certo é que ter unha arma en Chicago é bastante complexo. Na cidade a posesión de pistolas era ilegal até hai moi pouco (cando a corte suprema decretou a lei anticonstitucional) e incluso agora a posesión de armas está extremadamente regulada. En esencia, ademais de ter que rexistrarse coa policía, as armas só poden terse na casa (por exemplo: o garaxe e o alpendre non se consideran parte da casa para efectos da lei), e deben transportarse desmontadas. Por se isto non fose abondo, as tendas de armas son ilegais na cidade de Chicago. Afortunadamente, existen lugares máis civilizados como Cincinnati (Ohío) onde este tipo de consideración son innecesarias e un pode adicarse a ese fermoso pasatempo que é dispararlle a cousas sen que medien gobernos entrometidos. Así que aproveitando a fin de semana, aí fumos a ver cal...

O que o ministro de Educación non dixo

Pois o que non dixo foi isto: "El ministro de Educación, Cultura y Deporte, José Ignacio Wert, ha anunciado este jueves que desarrollará "medidas de puesta en valor de la educación, y ayudas de acción y promoción cultural en el mundo de la educación". Para todo ello, se comprometió a convocar la Comisión Consultiva Nacional de Asuntos Educativos, y ha añadido que el Ministerio "participará activamente en las iniciativas nacionales e internacionales" que se emprendan para considerar a la educación "patrimonio inmaterial"." E o que dixo foi o seguinte:  http://www.europapress.es/cultura/exposiciones-00131/noticia-wert-anuncia-puesta-valor-tauromaquia-20120202111159.html   En época de crise hai que ter as prioridades claras, home!

Confirmado

Por se alguén tiña algunha dúbida, Mariano Rajoy vai ser o próximo presidente do goberno. Entre unha chea de declaracións de boa vontade e referencias á grandeza de España, mencionou que quere ser presidente de todos os españois. A verdade é que esa é unha declaración que me preocupa por parte dalguén que foi un gran estudante de dereito, ao fin, para ser o presidente de todos os españois, España tería que ser unha república. Este debe ser o detalle máis irrelevante de todo o discurso, pero prefiro un presidente do goberno que se debe aos seus votantes a un que se debe a algo tan difuso como todos os españois.