O que pensamos moitos

Dito en imaxe para que se entenda.

Web 2.0

Ven a ser iso que me permite, entre outras funcionalidades, non ver a televisión e poder vela ao mesmo tempo. Iso si, cando quero, como quero e na orde que quero.

 

Por exemplo sempre está ben que a un lle refresquen un pouco as ideas porque coa distancia hai certa tendencia a perder a perspectiva e logo pasa o que pasa. Así, a un poden entrarlle ánimos conciliadores e pensar iso de todo e con todos se pode falar. Probábelmente unha desas mentiras xesuiticas que a un lle meteron na cabeza en tempos máis inocentes.

 

Falo do "outro lado", perfectamente retratado nese formato que T-5 copiou no seu momento aos arxentinos e de cando en cando resulta moi ilustrador.

Genuine conversation

- Do you know who is the prime minister of Spain?
- I dunno.

- Zapatero.

- A potato?
- Yeah, in Spain Mr. Potato rules you!

Queda bastante claro, non?

http://www.xornal.es/article.php3?sid=20071012111311

se el o di todo eu xa non digo nada.

Saudos desde a cidade dos grandes ombreiros.

País de relaxados

Hai moitas cousas nos USA que non deixan de sorprenderme. Algunhas son para ben, outras para mal e outras non o teño moi claro.

Por exemplo esta receita para "preparar" un bocata non deixa de resultarme inquietante porque realmente non sei se é produto dunha mente perturbada ou dirixida a unha mente perturbada.

Así, diante desta foto:

Un non debera ter moitas dúbidas de como resolver o enigma de fabricar algo con este aspecto sempre que lle faciliten os ingredientes pertinentes.

Pero, believe it or not, hai un capítulo de "directions" onde nos explican paso a paso, como realizar de xeito correcto unha fazaña culinaria deste calibre.

O que me fascina é a frase final!

Non vaia a ser que, tralo esforzo e a coordinación necesaria para ensamblar o complexo prato, vaia esquecer o famento gourmet que debe colocar a metade superior do bagel e, deste xeito, dar fin ao ciclópeo proceso.

A parte rara do asunto é que un nativo me facilitou isto pensando que o atoparía interesante para o meu blog.

Si, son capaces de rir de si mesmos. Bo sinal.

Technorati Tags: USA , Bagel , humor

12 de outubro (Ubro)

Eu son un gran fan de ese pedazo de humorista galego que tivo a ben irse a Madrid para ensinarlle a España en que consiste ser realmente gracioso.

Por iso, interpretei as súas palabras do xeito axeitado, como tamén fixeron os de El Terrat.

Como a cousa era poñer símbolos aí vai o meu.

Happy Birthday!

Primeiro aniversario fóra da casa e non estivo mal: música, moita xente, visita da policía (que neste país aparece para ver se alguén se está a matar, iso si, de catro en catro en con chaleque), torta xigante hiperazucarada propia dos EUA e pouco máis.

Seleccionar as fotos non foi nada sinxelo pero aí vai:

Aquí unha suxerencia de Mark (psicólogo californiano) para que a TV non estropease o ambiente, poñer unha bandeira cubrindo a pantalla. A xente normal non soe ter bandeiras na casa pero...

Aínda que na foto non o semella tamén houbo xente. Como o tempo acompañou establecéronse dous espazos, un no salón eu outro no deck-balcón. Desgraciadamente non teño fotos do balcón, onde os fumadores eran desterrados sistemáticamente pero o salón luciu así nalgún momento (ao principio cando perdín o tempo tomando fotos).

  

Ah, o de melenas é Mark e dous rapaces de "pelo curto" son Serguei (outro psicólogo, este ruso) e un amigo seu (cun nome ruso). Ao fondo Fernando (profesor de español nun instituto) e unha psicóloga española FPU a piques de rematar a súa tese... E de emigrar.

Xa, a min tamén me chamou a antención a cantidade de... españois na festa, non soe ser habitual, que conste.

Pouco máis nenos, en xeral satisfeito co resultado, houbo realmente moita xente (só catro dos cinco continentes estaban representados) pero... (sempre hai un pero) segue a botársevos de menos.

Unha festa na Gz é moito mellor!