Nacho con Queixo (NcQ)

Confirmado

2011-11-20T13:47:00.001-08:00

Por se alguén tiña algunha dúbida, Mariano Rajoy vai ser o próximo presidente do goberno. Entre unha chea de declaracións de boa vontade e referencias á grandeza de España, mencionou que quere ser presidente de todos os españois. A verdade é que esa é unha declaración que me preocupa por parte dalguén que foi un gran estudante de dereito, ao fin, para ser o presidente de todos os españois, España tería que ser unha república.

Este debe ser o detalle máis irrelevante de todo o discurso, pero prefiro un presidente do goberno que se debe aos seus votantes a un que se debe a algo tan difuso como todos os españois.

A importancia da sincronía

2011-09-29T13:18:00.000-07:00

Para variar, vou falar un pouquiño de algo que nos afecta a todos: o desfase horario entre a hora solar e a hora peninsular.

Primeiro ollade este mapa, tede en conta que a cor verde indica que o Sol acada o punto máis alto antes de medio día e o vermello despois. Unha zona cun verde intenso terá un mencer temperán e un solpor temperán e, deste xeito, unha zona cun vermello intenso terá un mencer tardío e un sopor tardío.

É sinxelo reparar que Galiza é bastante vemella, hai sitios peores, iso si. Tamén é obvio que os portugueses o levan un pouco mellor cá nós.

O tema podería parecer absolutamente arbitrario e até irrelevante se non fose porque os seres humanos son entes biolóxicos e os ciclos de luz e escuridade son algo esencial para o funcionamento ótimo do noso corpo.

Sen liarme demasiado, na base do cerebro hai un reloxo mestre que regula os rítmos circadianos de todo o organismo. Este reloxo denomínase Núcleo Supraquiasmático, e é tan importante que recibe a súa propia información visual independentemente da que viaxa ao córtex visual.

Fonte: http://en.wikipedia.org/wiki/Suprachiasmatic_nucleus

Os seres humanos evoluíron como animais diurnos, e o noso corpo está preparado para realizar actividades físicas durante os períodos de luz e ir durmir, en si mesma unha actividade fundamental e tan complexa como a vixilia, nos períodos de escuridade.

As consecuencias de desaxustar o reloxo dependen da gravidade do desaxuste, pero en xeral soen levar a un acurtamento da esperanza de vida e supoñen un factor de risco para doenzas metabólicas (como a diabetes) e trastornos mentais.

O fuso ou fusos horarios nos que se atopa un país son decididos de xeito político, por eso o mapa amosa desfases, pero o ideal é que a hora solar se aproxime á hora oficial. Un cambio neste senso levaría de xeito inmediato a unha mellora da calidade de vida dos habitantes.

Por outra banda, existen múltiples exemplos de países con múltiples fusos horarios (USA e Rusia, por exemplo) e iso non supón un grave problema para os seus habitantes. Homoxeneizar a toda a poboación nun único fuso horario, por motivos políticos, é un erro, un erro biolóxico.

Mariano Rajoy, patriota galego!

2011-09-22T13:11:00.000-07:00

Oes, eu escoitara algo de que o Rajoy tiña que saír do armario, pero nunca pensei que se referisen a isto:

Mariano é independentista!!!

Seica os publicistas pensaron que o vídeo era demasiado forte para o youtube e agora anda polos pornodominios do megaupload http://www.megaupload.com/?d=QB2MS8P6

Isto é o resultado de combinar a ignorancia co Google Images. Se os publicistas tivesen visto un mapa de Galiza algunha vez na súa vida, non terían escollido o que trae máis cores...

Peaso presidente do goberno ehpañol que vai ser Mariano!

PS agradecemento de NÓS-UP: http://www.nosgaliza.org/principal.php?pag=lernot&id=2139

O retorno dos cosmopaletos

2011-04-04T11:38:00.000-07:00

Resulta que esta fin de semana, nunha ruptura da miña rutina experimentadora, pasei por unha libraría. Si, eses sitios con libros... A verdade é que non teño moi claro como funcionan, eu persoalmente vou alí na busca de café barato (e non bebo café), ou de aseos públicos. Seica tamén podes mercar libros, pero como son moito máis baratos en Amazon (.com) eu sinxelamente vou a mirar, coller ideas e ver como visten os hipsters.

Unha das ideas que collín, e merquei en Amazon (.com) unhas horas máis tarde, foi esta:

Non é que teña pensado facerme líder mundial, atopo o sistema democrático demasiado complexo (Bush, Aznar, ZP!?), pero se un futuro presidente pode comprender o libro seguro que eu tamén. A verdade é que saber un pouquiño de física e tecnoloxía debera ser requerido para calquera que aspire a dirixir un goberno. Básicamente porque logo toca lexislar sobre internet, ou saber se un faio catastrófico nunha central xaponesa vai erradicar a especie humana e o que aprendimos na escola no dá nin para entender aos nosos expertos. De feito non dá nin para saber se os nosos expertos son tal.

Por suposto, os aspirantes a líder mundial non concordan comigo e prefiren adicar o seu tempo a aprender idiomas, o cal é unha gran idea. Así Rajoy, ese home que nunca estivo no barco dun presunto narco, seica adica tres hora a semana a aprender inglés e así poder falar con Obama. Imos deixar a un lado o feito de que as principais relacións económicas do Pequeno Imperio deben de ser con Franza, Portugal e Alemaña. Ao fin, Rajoy falará francés como as vacas, xa que é o nivel que ensinaban cando el estudou. Sabemos que, dado o seu dominio do galego, o portugués sáelle como se fose nado en Reykyavík. E, probálmente, o alemán conta con demasiadas declinacións como para molestarse.

Cómpre lembrar neste punto que os cosmopaletos menores do reino (o señor conselleiro de cultura e o señor conselleiro de educación da autoanemia galega) levan un tempo coa teima do inglés. Supoño que Rajoy decidiu aclarar quen manda neste choio e amosarse como cosmopaleto maior. Ten o precedente do presidente Ansar (denominación internacional), que chegou a ter suficiente nivel de inglés para dar clases en Georgetown e ir dicir cousas como que ningún musulmán lle pedira desculpas por invadir España. E non falaba dos inmigrantes en pateras, falaba do século VIII. Creo que os xesuitas aínda se preguntan se deberan pedir control de alcolemia antes de permitir impartir aulas.

Supoño que Rajoy non aspira a falar de xeopolítica con Obama, básicamente porque igual acaba en guerra cos USA e xa sabemos como rematou a primeira... E para dicir "ghelou, ghau ar iu", as tres horas á semana vanlle vir sobradas. Iso si, se a cousa se lle dá ben, na miña visita a libraría atopei un libro que lle vai vir perfecto cando, no canto de falar con Obama, vaia falar cos líderes europeos, que ao fin é o que lle debera preocupar a este bo home. Para ti Rajoy, que sei que che vai gustar:

Isto pode ser moito

2011-03-24T15:24:00.000-07:00

Semella que hai por aí un proxecto en marcha para facer unha versión de AKIRA con actores "reais" (yankis).

Neste artigo (http://www.racebending.com/v4/blog/akira-adaptation-courts-white-actors/) falan dos candidatos para Kaneda e Tetsuo. Efectivamente, en Hollywood non hai adolescentes xaponeses disponíbeis así que están mirando outras opción moito máis orixinais (WASPs, por suposto).

No mesmo artigo hai unha parodia en debuxos animados de como isto pode saír:

The last circus

2011-02-14T16:14:00.000-08:00

Así é como se titula o filme de Álex de la Iglesia no mercado internacional. Non son un gran fan do cine español, así etiquetado en xeral, e menos aínda das películas que teñen a guerra civil como trasfondo. Pero con todo, sóenme interesar as historias deste director e vendo o tráiler quedei con ganas de vela.

Estou todo ao tanto que se pode estar da chamada Lei Sinde (en defensa do cine USA) e da postura de Álex de la Iglesia ao respecto. Co cal decidín ver se o filme estaba dispoñíbel por algún dos medios legais que teño á miña disposición, nomeadamente: netflix. Este é o resultado da miña busca:

Netflix non sabe cando poderei ver o filme

Nada de nada.

Cómpre salientar que tampouco podo vela no cinema, o cal é raro porque no meu cine local teñen unha boa selección de cinema internacional. Con isto, a solución sería descarregala de internet buscando no sitio axeitado. Así, ningún dos elementos implicados na creación desta obra percibiría cartos. Moi xusto.

Fágome caso de que a miña situación non é a máis común. De feito, dos filmes nominados pola mellor dirección, só Buried está dipoñíbel por estes lares en DVD. E por suposto, trátase dunha produción rodada en inglés.

O entón director da academia do cine dixo no seu discurso que en internet está a súa salvación, a ver se é certo e se poñen. E xa postos, que non fagan unha chapuza limitada por países...

Snowpocalypse Now!

2011-02-02T10:51:00.000-08:00

Ben, hoxe toca ficar na casa porque as condicións metereolóxicas son potencialmente mortais (sic). Vaia, que hai neve por todos lados, vai frío (non moito) e vento (bastante).

Mal intre para preder lume

De feito as clases na universidade están canceladas desde onte ás tres da tarde e até maña ás 10am. O curioso do tema é que moitas tendas están pechadas. Eu sempre pensei que os espírito pioneiro e capitalista yanki daba para abrir as tendas na pior das situacións, pero seica non é o caso. Se cadra é un síntoma máis da fin da hexemonía dos EUA...

Alguén se esqueceu de pechar ben a porta

Por certo, é curioso notar que o meu anterior post foi en agosto... Moito cambiaron as cousas desde entón. Para comezar, o choio tenme moito máis ocupado e o tempo de lecer que me queda non o adico ao blog (como é obvio). Aínda que iso non quere dicir que me esquecera dos meu, poucos e selectos, lectores.

A neve está a altura do banco onde estou sentado

Total, que postos a non contar nada, vou poñer unhas fotos da volta que demos ao redor da casa e polo parque do lado.

Normalmente é posíbel pasar por aí en carro

Deanna demostra que hai neve e vento

Case como na praia

E lembrade, non comades da neve amarela!

Ignacio Santos Cidrás é como John Wayne

2010-08-30T21:10:00.000-07:00

Á maior parte dos seres humanos o primeiro nome que aparece no título non lles debe dicir moito, a min tampouco até que reparei por accidente nesta reportaxe da BBC.

Resulta que o señor Santos Cidrás foi escollido por Frijol para transformar o Xacobeo 2010 no Festival Internacional de Benicàssim, que seica codirixe ou coorganiza desde o 2002. A esa experiencia se lle engade o voluminoso título de licenciado en "Psicoloxía Social e do Traballo" pola nosa USC. Ninguén lle debeu explicar que a licenciatura era en "psicoloxía", e que o de "social e do traballo" era un itinerario curricular, pero para organizar xacobeos non fai falla saber exactamente o que estudou un.

E seica para organizar xacobeos abonda con falar inglés como o fai John Wayne nas pelis de TVE, que xa a boa xente da BBC ocúpase de traducir ao inglés raro ese que falan os ingleses e que non soa coma se un fose de Valladolid.

Por outra banda, un pouco máis adiante, no mesmo vídeo vemos a María Eiras, da oficina de atención aos peregrinos, posto para o cal o de falar inghlés como John Wyane xa non é suficiente.

Non sei, pero coa pouca información da que dispoño agora mesmo, se tivese que encargarlle a un destes dous a proxección internacional do xacobeo, creo que María tería máis posiblidades que Ignacio. Pero supoño que Mr. Bean terá moita máis razóns para poñer a quen puxo, e pouco terán que ver cos traballos realizados con anterioridade por Ignacio para a Comunidade de Madrid e de Valencia.

Como se di percebe en inglés?

2010-06-08T20:30:00.001-07:00

Hai xente con traballos que non o son, un deles é Jeremy Clarkson. O inglés decidiu saír da illa e ir coñecer aos viciños armado cun Jaguar E-Type, que neste episodio semella funcionar sen problemas. Despois de pasar algún tempo na Franza e se cadra en Bélxica, o inglés foi coñecer Ejpaña.

Como resultado da experiencia, o presentador creou un persoal retrato non apto para persoas sensíbeis. Se pensas que Top Gear é un programa de infomación obxectiva, mellor non vexas os seguintes vídeos.

Para o resto:

Xornalismo endrogao

2010-05-29T12:11:00.001-07:00

En días coma o de hoxe, unha parada pola sección de ensaios fotográficos de Foreing Policy pode ser algo traumática.

Disfrutade:

http://www.foreignpolicy.com/articles/2010/05/28/the_magnificent_migrants

Hamburguesas e metal, non pode ir mal

2010-05-23T17:45:00.001-07:00

Cómpre ser bastante céptico cando un sitio proclama ter as mellores hamburguesas de Chicago. Pero cando estas teñen nomes como Iron Maiden, Motörhead ou Black Sabbath, a cousa comeza a soar prometedora. Se a iso lle engadimos música acorde cos nomes das haburguesas e billa de Jack Daniels, coma se fose unha cervexa máis, pouco falla para que a experiencia sexa perfecta. Ben, de feito o que falla é que as citadas hamburguesas sexan tan boas como proclaman ser, pero a experiencia xa paga por si soa.

O bar está na pranta baixa deste fermoso edificio e é relativamente pequeno, na parte traseira ten un patio o cal incrementa o espazo dispoñíbel. Aínda así, hai que ter paciencia porque é normal agardar antes de ter unha mesa, e despois hai que agardar pola comida, son lentos servindo.

Aínda así, é posíbel entreterse explorando a decoración e escoitando a música. Se ademais un tivo a precaución de ir ben acompañado, a espera non se fará longa.

No menú hai opcións sinxelas como a Kuma Burger (queixo e ovo), ou pratos moito máis elaborados como a Lair of the Minotaur (Cebolas caramelizadas, bacon italiano, brie e peras cociñadas en bourbon), eu persoalmente fun pola Motörhead (queixo de ovella, olivas, ourego, cebola, tomate e Tzatziki '-mollo grego'-) que ghasta estas pintas:

E tras degustala, podo dicir con certeza que son as mellores hamburguesas de Chicago. Se algún día teño visita (ehem!), esta será unha das paradas, teñen versión vexetariana e só hai que facer 16km en bici para chegar (son outros 16km de volta, claro).

Ah, e por se tedes dúbidas, este é un sitio con estilo, non pode entrar calquera.

Non, o local non ten porta traseira.

America, fuck yeah!

2010-05-16T18:56:00.001-07:00

Paseando polos intertubos atopeime cunha desas xoias que un precisa de ver e escoitar para aprezalas na súa xusta medida.

Isto que vos ensino ten de todo: a constitución dos USA, simboloxía militar, espingardas, referencias á inmigración ilegal, corrupción, a guerra no Vietname, etc. Todo ben presentado por un cowboy cun asentaso de Alabama que non pode con el.

E por certo, non é brincadeira.

Non sei nada dous outros candidatos, pero moito teñen que mellorar para gañar a este cowboy.

A esquizofrenia de progresión lenta e os prostitutos científicos

2010-03-28T14:44:00.001-07:00

Nas clasificacións psiquiátricas empregadas no mundo occidental diferéncianse catro tipos de esquizofrenias: a paranoide, a catatónica, a desorganizada e a indiferenciada. Algunhas clasificacións engaden a esquizofrenia simples e até aí soen chegar os subtipos. Mais na Unión Soviética, os psiquiatras tiñan un subtipo adicional, a chamada esquizofrenia progresiva ou esquizofrenia de progresión lenta (EPL).

Este subtipo só afectaba ao comportamento social da persoa, ficando calquera elemento propio dos desordes psicóticos ignorados na síndrome. A presencia de criterios vagos permitía aplicar este diagnóstico a calquera individuo, e con demasiada frecuencia era aplicado a disidentes co obxectivo de sometelos a internamento afastados da sociedade.

A EPL é un dos moitos exemplos de colaboración entre ciencia e intereses políticos. Orixinalmente foi proposta por Sukhareva (1937), unha psiquiatra infantil, para clasificar algunhas psicoses observadas en nenos. O diagnóstico foi posteriormente adaptado a adultos e, eventualmente, cando as autoridades requeririon dos psiquiatras unha xustificación científica para as súas accións políticas, aplicado para eliminar disidentes da vida pública.

Outro exemplo de prostitución científica, e seguindo coa psiquiatría, viu do noso propio tío Paco, quen atopou médicos dispostos a deformar a súa ciencia para póla ao servizo de intereses ideolóxicos. Antonio Vallejo-Nágera (1880-1960) foi, entre outras moitas cousas, o xefe dos Servizos Psiquiátricos Militares durante a dictadura franquista. O seu obxectivo foi conducir estudos destinados a demostrar a inferioridade dos "rojos" e a súa base orgánica: o "gen rojo".

Entre as súas servís concusións atopamos propostas como a seguinte, na cal clasifica aos marxistas como doentes mentais: "si militan en el marxismo de preferencia psicópatas antisociales, como es nuestra idea, la segregación de estos sujetos desde la infancia, podría liberar a la sociedad de plaga tan terrible"; ou esta destinada a xustificar, científicamente, a dictadura en contraste coa democracia: "La perversidad de los regímenes democráticos favorecedores del resentimiento promociona a los fracasados sociales con políticas públicas, a diferencia de lo que sucede con los regímenes aristocráticos donde sólo triunfan socialmente los mejores". As mulleres non saen moito mellor valoradas cós comunistas nos seus traballos. En realidade o que el fixo foi empregar a súa posición para dar unha estada científica ás pretensións políticas dun rexime totalitario.

A ciencia é parte da sociedade na que se produce e non está por enriba da mesma. Aínda así, son os propios científicos na súa calidade de expertos os que deben manter o seu traballo fóra da esfera dos intereses políticos. Ao fin, un experto fala de algo no que é docto a xente que non o é, e por iso cómpre ofrecer sempre a información científica do xeito máis obxectivo posíbel.

Pero por desgraza, sempre vai haber individuos dispostos a prostituir o seu coñecemento a cambio dunha Secretaría Xeral ou semellante. Ao fin, o único que teñen que facer é ir en contra da evidencia científica e manipular a súa especialidade para xustificar, ad hoc, as decisións políticas. Ou no caso do noso secretario xeral de política lingüística, sinxelamente ignorar a realidade e a si mesmo.

Por exemplo en : "Eu non son sociolingüista agora, dedícome a outras cousas. Eu como sociolingüista (...) ocúpome do que pasa agora." O coitado non sabe nin o que é!

http://www.xornal.com/artigo/2010/03/28/galicia/uns-din-son-nacionalista-na-xunta-outros-quero-exterminar-galego/2010032800272700108.html

Algo está moi mal...

2010-03-07T18:48:00.001-08:00

cando Fraga é o máis progresista no PP e emprega un argumento de Castelao!

http://www.elperiodico.com/default.asp?idpublicacio_PK=46&idioma=CAS&idnoticia_PK=693513&idseccio_PK=1021&h=

Nota sobre Alicia

2010-03-06T16:59:00.001-08:00

Un estereotipo común nos filmes yankis é que se unha muller é a protaginista da historia, nalgún intre da narración vai precisar o apoio dun home para continuar adiante. Alguén podería dicir que o caso contrario é igualmente común, pero tamén é certo que e moito mais sinxelo atopar herois masculinos independentes que femininos.

Tim Burton semella terse percatado de que unha muller pode ser heroe e feminina sen precisar que a súa febleza se vexa compensada pola presenza dun home.

E sobre a peli: os fans de Burton estarán encantados e os non fans entretidos.

A voltas co tema do inglés

2010-02-07T14:47:00.001-08:00

As malas linguas din que o idioma estranxeiro está no "borrador do decreto para a protección do español na Galiza" como distracción. Vaia, para que non se note o recorte no galego.

Pero eu creo que Feijoo, consciente de que chegou a presidente sen falar nesta lingua porque non foi a colexios de pago (ou se cadra si foi pero non aprendeu igual), viu este vídeo onde se demostra que saber inglés vale para todo.

Ou o que é o mesmo, teño exame o venres e non hai tempo para escribir moito.

:)

Quen quere ter pesadelos hoxeeee?

2010-01-24T12:49:00.000-08:00

Unha reportaxe sobre Liberia, ese país produto de xenial política exterior Yanki.

Está en inglés, e pode darlle medo aos nenos e non tan nenos.

http://www.vbs.tv/watch/the-vice-guide-to-travel/the-vice-guide-to-liberia-1-of-8

A orixe da auga engarrafada (US version)

2010-01-21T09:35:00.000-08:00

http://www.nsfw-comix.com/imhostfu/watertruth.png

Hai que ter coidado co que se pranta

2009-10-31T19:47:00.001-07:00

Por se alguén aínda non se deu conta, os USA son un país bastante conservador e a relixión pode aparecer onde un menos o espera. Ver xente lendo a Biblia no tren non é raro, así como tampouco o é que repartan libros sagrados no campus, pero hai veces que a relixión precisa facerse notar.

Nestes tempos que corren, nos cristiás EUA e noutros lugares do mundo, o cristianismo libra unha loita feroz contra a razón e a ciencia (coma sempre). Os máis radicais, con todo, non soen ser os católicos, os cales aquí, cousas dos puntos de vista, son considerados case liberais. Con todo, cómpre lembrar que o catolicismo romano é unha das forzas conservadoras máis poderosas do planeta e que a súa presenza é ubicua.

E se hai algo que distingue aos católicos doutras sectas cristiás é a súa obsesión mariana, supoño que relacionada con adaptacións de deidades pagás e tamén co disfuncionalidades do celibato. De feito, durante a miña (non precisamente breve) estancia nun colexio de curas, sempre me resultou preocupante esa tendencia a darlle a María case ou máis importancia que a Xesús. Recoñezo que ter fillos sendo virxe ten mérito, que non encanto, pero polo menos a Xesús o torturaran, iso ten que contar algo. Por outra banda, para calquera que teña entrado nun templo católico, case mellor así. Porque os Cristos moribundos poden asustar aos nenos e non tan nenos.

Tamén hai que ter en conta que este é un país moi grande e o catolicismo ten que competir con outras sectas cristiás e incluso co poder doutras relixións monoteístas. Por iso, non é moi útil facer grandes catedrais e esperar a que a xente veña a ti. Mellor ir ti á xente, especialmente se son aburridos universitarios!

Un día, paseando polo campus onde teñen aos estudantes máis xoves, puiden ver no horizonte algo que non podía ser o que semellaba ser. Era como un Godzilla cromado con coroa de flores, vaia, unha cousa tal que esta:

Era iso realmente o que parecía? Estaba a soñar que había unha Virxe montada nun semireboque no medio campus? Guiado pola miña actitude científico-wtf fun mirar-tirar unha foto.

E si, efectivamente, alguén chantara unha virxe enorme, con velas aos pés e todo, para delirio, goce e devoción dos ghipiosos estudantes.

En definitiva, nos EUA, todo se fai ao grande... e as virxes viaxan en camión.

Artistas e galenos

2009-09-29T20:46:00.001-07:00

Aínda que, como todas as profisións, cada vez ten máis de técnica e menos de arte, o certo é que entre os médicos sempre existiu un grupo con certa... vea artística.

Castelao sería un exemplo, aínda que non exerceu demasiado, ou Luis Martín Santos, pero por haber hai moitos. O caso é que, como lles toca lidar coa materia humana cando esta se atopa doente, iso lles afecta no seu exercizo plástico.

A unha desas mentes médico-artísticas deulle pola reciclaxe de ferramentas de ciruxía, concretamente para a construcción de esculturas. Por algún motivo que non chego a comprender, a súa morte a familia decidiu doar esta obra á biblioteca de ciencias da saúde. Así que na terceira pranta, xusto ao saír do ascensor, podemos atopar esta sopresa.

Tentarei conseguir unha foto máis decente esta semana.

Conspiranoia

2009-09-07T19:01:00.001-07:00

Prestar atención á politica Usamericana presenta varias complexidades, a limitación do espectro político é unha delas, pero desde logo, ofrece grandes intres de diversión.

En palabras de Bill Maher: "os demócratas movéronse á dereita e os republicanos movéronse a un manicomio". E a verdade é que razón non lle falta. Para moitos votantes e, o que é máis grave, cargos republicanos, Obama é un comunista-musulmán-nazi-nacido en Kenya e pertencente a un grupo cristiano racista pro-negro. Moitos deses calificativos poden atoparse dentro do mesmo discurso.

A cantidade de teorías que se lles escoitan a medios e políticos de extrema dereita supera os limítes da ficción, e a última é que Obama quere indiducir os nenos ao comunismo.

Resulta que mañá é o comezo do curso nas etapas non universitarias e o presidente decidiu ir a uns instituto en Virxinia e dar un discurso sobre a importancia da educación que será retransmitido a todas as escolas. Desde que se soubo o seu plan todo tipo de elementos do partido republicano deixaron voar a súa imaxinación. Deixo só unha pequena mostra de mans de Jim Greer, presidente do partido republicano en Florida:

"Como pai de catro nenos, estou absolutamente horrorizado polo emprego de impostos en difundir a ideoloxía socialista do Presidente Obama. A idea de que nenos en idade escolar de todo o país vaian a ser forzados a ver ao Presidente xustificar os seus planos para o control gubernamental da sanidade, os bancos e as empresas de automoción; para incrementar os impostos en aqueles que xeran emprego, e xerar maior débeda que ningún outro Presidente; non só resulta exasperante, senón que vai en contra das crenzas da maioría dos Americanos, ademais de eludir aos pais Americanos mediante un abuso de poder invasivo".

Como podedes imaxinar, esta polémica levou a moitas escolas a decidir non retransmitir o discurso do presidente, ou a deixar a decisión en mans dos país. O discurso, que se lerá mañá, xa está dispoñíbel na rede e, a verdade, pouco ten de argumentación socialista diante dos nenos. Para aqueles con paciencia, atópase aquí: http://www.whitehouse.gov/MediaResources/PreparedSchoolRemarks/

Para aqueles sen ela, Obama di que é importante ter obxectivos na vida, que un ten que esforzarse para que as cousas vaian ben, que os EUA son como son grazas aos que viñeron detrás e serán como sexan no futuro grazas a eles, así que a currar polo país, deus vos bendiga e deus bendiga América...

O certo é que os debates artificiais e o emprego das palabras socialismo e comunismo para automaticamente descalificar ao adversario, levan formando parte da vida política deste país unhas décadas. Así, en 1959, grupos de patriotas Dixiecrats reuníanse a protestar pola mistura de negros e brancos nas escolas.

Nótese a cordura na imaxe do neno abaixo á dereita levándose as mans á cabeza diante de tanta tolemia.

Historia de dúas canetas

2009-08-27T17:43:00.001-07:00

Ou bolígrafos, que dirían na RAG.

Un pode deducir moito do tipo de obxectos que se atopan de balde en oficinas, empresas e institucións. Básicamente a súa cutrez ou, ao contrario, as súas pretensións, serven como mostra das posibilidades do lugar onde un os pode atopar.

Entre os obxectos de agasallo máis habitual están os bolígrafos, normalmente estampados coas iconas da institución ou empresa correspondente.

Casualmente reuníronse na miña casa dous destes exemplares, un da escola de medicina da Universidade de Northwestern e outro da escola de medicina de Universidade de Illinois.

A primeira caneta é pesada e sólida, feita dalgún tipo de material como o aceiro inoxidábel con tampa e deseños circulares. Realmente trátase dun deseño elegante. A segunda está feita de plástico, existe en diferentes cores, e semella algún tipo de aparello de exploración para buratos corporais. Obviamente foi mercado en cantidades enormes a prezo reducido.

Ambas cumplen a súa función de publicidade e representación.

Pero á da Universidade de Illinois ten sorpresa!

Hai tres anos...

2009-06-19T17:39:00.001-07:00

andaba eu a voltas con estas historias, da quela tiñan outro aspecto pero na miña cabeza agora aseméllanse a isto:

E se queredes facer nubes de palabras probade: http://www.wordle.net/

Pois iso!

2009-05-27T14:29:00.001-07:00

E a ver se nos deixamos de caralladas...`

http://www.vieiros.com/nova/74351/cientificos-galegos-no-exterior-fan-publico-un-manifesto-en-defensa-da-lingua

1 de Maio

2009-05-01T14:45:00.000-07:00

http://stolpkin.net/spip.php?article60
http://en.wikipedia.org/wiki/Chicago_Anarchist_Martyrs
http://en.wikipedia.org/wiki/International_Workers%27_Day

Inciso sobre Facebook

2009-04-28T15:35:00.001-07:00

Visto no meu news feed:

XXXX just took the "¿Qué paquete de la liga española eres?" quiz and the result is Robert Prosinecki.

Jugador con una clase descomunal, tanta que todavía no la hemos asimilado por completo. También conocido como 'Cristal de Bohemia', se lesionó alguna que otra vez. Su frase "vámonos de fiesta" todavía causa estragos. Es más conocido en los ambientes nocturnos aún más que Ronaldinho. Triunfó en España en todos los clubes por los que pasó, Real Madrid, Oviedo, Barcelona y Sevilla, tras jugar tres o cuatro partidos. Un fuera de serie que perdurará en los anales de la historia y en todas las discotecas del país.

Vs

XXXX just took the "a que clan vampirico deberias pertencer" quiz and the result is Toreador.

artistas sobresalientes, saben el placer del buen vivir hedonistas y narcisistas, Hermosos seria el mejor sinonimo posible. Ya han dejado las batallas a un lado para entregase al arte " no te facina como la luz de la luna de unos tonos rojisos y negros cuando reflejan en tu sangre... hay que torpe soy verdad que los muertos no pueden hablar.."

Algo está moi mal cando un test sobre Vampiro semella redactado por un retrasado e un sobre fútbol por alguén que de feito superou a ensinanza obrigatoria…

Como nos metemos neste lío?

2009-04-24T08:16:00.001-07:00

Unha palabra enche os medios de comunicación: tortura. E non en Corea do Norte, non, nos EUA, onde vive o líder do mundo libre.

As novas de afogamentos simulados e outras prácticas para interrogatorios avanzados, levan aparecendo xa anos. O que pasou esta vez é que o presidente Obama fixo públicos informes nos que se acredita o uso destas prácticas e que poden levar a perseguir aos responsábeis.

Pero indo por partes, como comezou esta historia? Como os EUA, o país onde non se tortura segundo o presidente Bush, rematou torturando?

Aparentemente todo viu da captura de Abu Zubaydah, que levou a descubrir que Khalid Shaikh Mohammedera era cerebro detrás dos atentados das Torres Xemelgas en NY e a detención de altos membros da súa organización. Aparentemente en Maio do 2002, a equipa formada polo FBI e a CIA obtivera toda a información posíbel desta persoa. Pero alguén no goberno dos EUA precisaba máis datos, e aparentemente alguén vencellado coa CIA decidiu que a tortura era o único xeito.

Afortunadamente, tortura é legal neste país, sempre que se lle aplique a soldados norteamericanos. Explícome, existe un programa de entrenamento para certas unidades do exército onde se somete a tortura aos participantes. O propósito deste proceso e preparar aos soldados para o que lles pode acontecer se son capturados. Este programa inclúe o afogamento simulado porque era unha técnica empregada polos xaponeses durante a II Guerra Mundial. Ademais do odio cara o inimigo que implica toda guerra, os xaponeses empregaban a tortura porque sospeitaban que os EUA preparaban un ataque con armas de destrucción masiva sobre o seu territorio. Por sorte, a historia demostrou que todo eran paranoias dos orientais. Ademais, os yankis deixaron claro que estas torturas eran inaceptábeis perseguindo xudicialmente aos xaponeses implicados nestas prácticas e condeándoos a morte ou a longas penas de cadea.

Pero continuemos, se este programa de entrenamento permitía torturar soldados propios, non debera ser moi complexo poder usar as mesmas ténicas con inimigos do país, e así foi. A CIA, que non o FBI ou o exército, comezaron a empregar estas técnicas sobre os membros de al-Qa'ida no seu poder. Agardaban deste xeito obter a confesión que desde o goberno pedían.

Neste punto da narración compre aclarar unha cuestión importante, e é o propósito da tortura. O coñecemento xeral semella sinalar que se tortura para conseguir información que doutro xeito sería imposíbel obter. En realidade a tortura emprégase para conseguir do interrogado a confesión que un quere escoitar. Pouca información útil pode obterse porque os torturados tenden a "confabular". A confabulación e un síntoma neurolóxico ou psiquiátrico no cal se forman falsas memorias, percepcións ou crenzas sobre un mesmo ou o medio como resultado de disfuncións cerebrais.

En esencia, se unha persoa é sometida a 183 afogamentos simulados nun mes, o seu cerebro vai entrar nunha especie de modo de supervivencia no cal o torturado dirá o que faga falla para deter o proceso, e estará convencido de que o que está a dicir é verdade. Polo tanto da tortura pódese conseguir unha confesión, pero non hai xeito de saber se os datos son certos ou non.

E cal era a confesión que precisaba o goberno dos EUA? Pois a conexión entre Saddam Hussein e al-Qa'ida, algo que os servizos de intelixencia do mundo occidental consideran tan probábel como atopar un elefante sodomizando unha formiga.

Agora mesmo o presidente Obama ten un problema diante moi complexo, a engadir a súa longa lista de problemas, o luns dixo que non se perseguiría aos responsábeis, pero o martes abriu a porta a que así fose. Pero unha investigación sobre o tema pode afectar ás cúpulas da intelixencia do país, a poderosos republicanos e incluso a demócratas.

Este país persegiu a un presidente por unha felación xa que un Gran País non pode aceptar esa conducta no xefe de estado. Veremos se o mesmo principio se aplica agora.

Desexas saber máis?

- Rice e Cheney autorizaron os afogamentos simulados

- Artigo do axente do FBI que interrogou a Abu Zubaydah

- Opinión de Paul Krugman sobre a tortura e o que debe facer o goberno

- Reportaxe sobre a búsqueda do vencello entre Iraq e al-Qa'ida

- Newsweek conta como foi o trasego do FBI á CIA

Conquistando o mundo

2009-04-15T16:49:00.003-07:00

Non eu, outros.

Eu polo dagora confórmome con moito menos. Pero hai que din por aí que o CEO de Apple, máis coñecido como o Jobso, pode andar tentando algo.

Neste documento segredo de Gizmodo, podemos velo no seu traxe de faena, moi distinto do clásico xersei preto.

Con todo, desde o meu humilde punto de vista, non sería malo que antes de dar un paso tan grande como a dominación mundial, lle botase unha ollada a Itunes.

Si, ese esterco do software ao que están vencellados os Ipod. Non só é lento, reorganiza pastas como lle dá a gana e tende a duplicar cancións.

Iso, con todo, é só parte do plano para a dominación do Jobso, ao fin Itunes é unha tenda e compórtase como tal.

O que me levou a escribir isto é a súa particular clasificación dun grupo bastante raro, que ninguén debe coñecer.

Seica os Who fan Blues...

Debe ser o campo de distorsión da realidade.

San Francisco

2009-03-30T19:32:00.000-07:00

A pasada fin de semana tocou visitar o norte de California e en concreto San Francisco. Tratarei de ilustrar con fotos algo do que foi pasar por esta cidade. Só con imaxes é complicado partillar convosco o que foi a miña estadía, para ter unha experiencia completa hai que ir. Eu estou por voltar, acéptanse candidatos.

As resminiscencias galegas, nas cores e nas sensacións, foron constantes durante toda a estancia. Se até gamelas atopei!

O primeiro día foi un tanto caótico por chegar tarde e despois do traballo. Pasar de conxelarnos no chairo Chicago a estar cómodos no exterior da icónica orografía de San Franciso foi un shock. Ademais, con iso de que aquí non morren, California está chea de sen-teito (paradoxas do país máis rico do mundo) co cal a nosa impresión foi aínda máis desacougante.

Para eliminar a mala imaxe inicial e dado que de gran cidade xa levamos moito, o segundo día decidimos conducir catro horas pola California profunda para ver unha das reservas naturais máis grandes do país, Yosemite Park. É un deses sitios onde un se pode atopar un urso...

Mentres conducía tiven tempo a notar a semellanza con Galiza, como mínimo nas cores.

E isto é desde a autoestrada. Antes de comezar a subir montañas paramos a coller folgos e as vistas eran aínda máis familiares.

Unha vez en Yosemite, onde ursos come-homes, a paisaxe mantivo as cores galegas, mais a espectacularidade foi puramente norteamericana.

Catro horas de volta, máis sen-teito e listos para o terceiro día e a visita á cidade. Esta vez en serio.

Algo que as fotografías teñen grande dificultade para representar é a inclinación. Hai rúas nesta cidade nas que dá a sensación de que se te apoias nun carro este vai dar unha volta e caer a rolos. Menos mal que conducen carros automáticos, porque non quero imaxinar como pode ser aprender a guiar por aquí.

Fiquei abraiado cos diferentes barrios da cidade e que, a pesares das costas, un pode camiñar dun lugar a outro sen grande dificultade. Entrar no barrio chinés supón realmente menterse nun anaco do gran país que é China. En moitas tendas nin se molestan en rotular en inglés. Noutras, as tendas adicadas a turistas, pódense atopar trangalladas a prezos de risa. E despois, está as tendas onde venden trangalladas a prezos indignos de ser escritos nunha etiqueta.

Se alguén precisa unha mesa-taboleiro de xadrez con tamboretes a xogo que avise...

Continuando co tema galego, San Francisco ten un aquel con Vigo, pero ben organizado. Ter mar axuda moito, e despois de tanto tempo sen miralo non quixen evitar meter, polo menos, os pés.

Pero non fun o único entusiasmado pola visión da auga.

Para o derradeiro día quedou visitar o Golden Gate e percorrer algunhas das amplas zonas verdes da cidade. Moitas son algo máis que parques, xa que se perden nas montañas lonxe da cidade. A posibilidade de cambiar da urbanización ao monte é algo que se vota en falla en Chicago.

No barrio dos hippies, entre tendas de roupa de segunda man e artiluxios para fumetas, atopei unha tenda de música descomunal. Verdadeiramente tiñan de todo, e se non mirade:

Desde logo, non será por saber clasificar. Xuro que a etiqueta non a escribín eu para a foto.

E logo, regreso á gran cidade.

San Francisco é desde logo unha cidade para visitar con máis calma. Ou incluso para vivir.

Let them eat...

2009-03-27T09:37:00.001-07:00

or cake

A vangarda do conservadurismo!

2009-03-05T14:10:00.001-08:00

Déixo un link non apto para estómagos sensíbeis:

"Arcebispo excomunga médicos e parentes de menina que fez aborto"

Eleccións na Galiza

2009-03-01T16:07:00.001-08:00

O pobo falou, os votantes escolleron ao seu candidato preferido de entre as opcións. Podemos ver un exemplo do proceso neste ilustrativo vídeo:

Xa sei que na Galiza houbo tres candidatos, pero atendendo aos medios semella que só estaban o PP e o PSOE. De todos xeitos a Quintana xa lle chega co que lle tocou.

Conversas do tren

2009-02-28T17:16:00.001-08:00

Unha das vantaxes de coller o transporte público é que de cando en cando tócache compartir comboio con algún tarado, e de cando en cando son simpáticos ou entretidos.

Aclaro que os tipos raros son máis habituais nas fin de semana, a horas intempestivas e en certas liñas. Durante a semana deben estar agochados onde sexa que vivan deixando á xente normal empregar o tren de xeito aburrido.

Ao que ía, que estaba eu con Deanna montado na liña vermella ás 11:00am e tiñamos diante a unha muller e a un home de mediana idade falando a un metro de nós. Chamoume a atención que a tipa falaba co outro mentres escoitaba música cos cascos, pero iso non é ilegal até onde eu chego.

Nalgún punto a conversa levou a canto tempo levaban sen consumir drogas grazas á axuda de deus... O tipo levaba uns anos e a outra cento e pico días. Tamén comentaron de como cando caían inconscientes pola intoxicación sentían como o diaño tentaba roubar as súas almas.

Levaban un rato falando das súas experiencias e de como deus e a Biblia os estaban a axudar cando o rapaz sentado xusto detrás deles interrumpiu a conversa. Semellaba un xoven normal e pensei que ía pedirlles que deixasen de falar de drogas coma se estivesen a falar da lista da compra, pero non. O que fixo foi ingadirse á conversa dicindo que el tamén fora un adicto até hai un ano cando descubriu papás no ceo e cousas así que o sacaron do vicio...

Todos parecían moi contentos de ter pasado de usar drogas a ter unha superstición, parece un bo cambio pero cómpre pensar que ambas supoñen aceptar un locus de control externo para a propia conduta. Un adicto pensa: "asalto a xente na rúa porque teño mono", e un fanático pensa: "estou limpo porque se non o papá do ceo vaime mandar ao inferno". O locus de control externo fai que un non se sinta responsábel do que fai, xa que o fai por motivos distintos a un mesmo e iso incrementa as súas posibilidades de recaída.

En fin, que estaba todos falando das súas aventuras cando o maior de todos suxeriulle ao recén chegado á conversa que lese Salmos 20 para celebrar a súa victoria sobre a droga. O outro preguntou cal fora o evanxelista que escribira iso e, obviamente, o outro aclaroulle que era unha pasaxe do Antigo Testamento. Digou eu que se te consideras seguidor dun deus que só ten un libro o mínimo é coñecelo.

Comezaba a ter eu ganas de entrar na conversa pero Deanna decidiu que xa era demasiado e cambiamos a outro vagón.

Francamente, se alguén se mete nas drogas, o mínimo que pode facer é aceptar que o fixo porque quixo, non porque o demo o tentou ou por ter amigos rusos aficionados á esmorga. E se un se fai adicto e logo o deixa, xa que conseguiu algo bastante difícil, polo menos debera atribuírse tanto o mérito como a responsabilidade de manterse nese estado. Porque a deus dálle exactamente igual o que metas no nariz ou na vea e o demo xa ten aos políticos para darnos polo c...

Obama é o anticristo e-ou Hitler!!!

2009-02-25T12:10:00.000-08:00

The Daily Show With Jon StewartM - Th 11p / 10c

Unusual Suspect

Daily Show Full Episodes
Important Things With Demetri Martin

Funny Political News
Joke of the Day

O Ministerio de Ciencia e Innovación decide poñer o carro antes cós bois

2009-02-02T14:43:00.001-08:00

Precisamente hoxe que teño moitas cousas que facer o goberno de España decide facer o ridículo entre a comunidade científica internacional.

Calquera que estea a desenvolver a súa carreira investigadora no Imperio Pequeno sabe que os recursos para a ciencia son escasos e as trabas burocráticas crecen como malas herbas. Aínda así, o Ministerio de Ciencia e Innovación decide facer honra ao seu segundo nome e poñerse a innovar.

Todo comezou cando cheguei a penúltima páxina desta descoñecida publicación:

Non, non vou falar dos artigos publicados o 23 de Xaneiro nunha das revistas científicas máis importantes. Vou falar do que pasou cando cheguei á penúltima páxina e atopei, a toda cor, un insulto á intelixencia en forma disto:

Seica os científicos españois voan en business ou algo así!

En realidade eu os entendo, o panorama científico é tan desolador que é mellor tentar inventar a realidade que tentar cambiala. Para o cal, hai que gastar os cartos nun anuncio e non destinalos a pagar laboratorios. Ou polo menos, é moito más barato.

Segundo a propaganda do Ministerio do Amor, digo de Ciencia, somos novenos en producción científica e
os segundos en crecemento do presuposto para investigación. Pero este anuncio non foi publicado en EL PAIS, ou nalgún outro pasquín para progres madrileños, onde ese tipo de cifras acéptanse sen crítica. O lector medio de Science probálmente sabe a cantidade de premios internacionais que rebiu a ciencia feita en España (que non por españois). Tamén sabe que a taxa de crecemento dun presuposto pode ser moi alta, especialmente se esta está moi baixa (Lei de Valores Iniciais).

Pero xa postos a mirar clasificacións e compararnos co resto do mundo, no lugar das cifras trucadas do Ministerio, ollemos cara o que pubicou a OCDE no ano 2008:

No ano 2007, a porcentaxe do GDP (Producto Interior Bruto) español investida en R&D (Investigación e Desenvolvemento) sitúa a España de primeira!

Ou non, para ser primeira tería que bombardear, por orde, os seguinte países: Suecia, Finlandia, Xapón, Corea (do Sur, supoño), Suiza, Islandia (estes deben estar baixos agora), Estados Unidos, Alemania, Austria, Dinamarca, Franza, Canadá, Bélxica, Reino Unido, Australia, Holanda, República Checa, Noruega, Luxemburgo e Irlanda. Ficarían a salvo da furia destructora española: Nova Zelanda, Italia, Hungría, Portugal, Turquía, Grecia, Polonia, México e a República Eslovaca. Por presuposto, o Imperio Pequeno sitúase no posto 21 da investigación mundial.

No tocante á producción científica, supoño que falan de artigos publicados, pero como coñezo ese costume que hai en España de publicar en revistas cun impacto ínfimo editadas polo amigo de toda a vida, imos ollar onde se sitúa España no número de patentes por milleiro de habitantes (do ano 2005). A ver, toca cargarse: Xapón, Suiza, Suecia, Alemaña, Holanda, Corea, Estados Unidos, Finlandia, Luxemburgo, Dinamarca, Austria, Franza, Bélxica, Reino Unido, Noruega, Canadá, Islandia, Australia, Nova Zelanda, Irlanda e Italia. Pero, ficamos diante de: Hungría, República Checa e Portugal.

Para a próxima vez que o ministerio decida tirar cos cartos, eu recomendo evitar dar número e posicións, porque poden ser discutidos e contrastados. Cómpre centrarse na superioridade espiritual de España, que aí non nos gaña nin dios... Vale ese si, pero aínda estamos de segundos.

Falo de algo así:

Ah, téñase que en conta que os datos publicados non inclúen a China... E que os países onde de verdade se fai boa ciencia non precisan poñer anuncios.

Os 100 primeiros minutos de Obama no despacho oval

2009-01-27T12:03:00.001-08:00

Os xornalistas soen falar dos 100 primeiros días no poder. Por unha banda permiten ver as prioridades e pola outra a oposición soer dar tregua. Pero un aspecto menos estudado das tomas de posesión son os primeiros 100 minutos na oficina.

Como lle foi a Obama despois de decidir deixar de fumar e comezar a recibir información sobre o desastre que herdou da administración Bush?

Pois tal que asín:

Quote

2009-01-15T09:40:00.000-08:00

"Work like you don't need the money. Love like you've never been hurt. Dance like nobody's watching."

Satchel Paige

USA...

2009-01-06T04:25:00.001-08:00

non hai un país con mellor relación calorías-prezo.

Misterio

2008-12-19T18:39:00.001-08:00

Como sabedes polos filmes, é bastante común neste lado do océano ter matrículas personalizadas. Básicamente cando un matricula o carro pode pagar algo máis e escribir básicamente o que lle dea a gana... dentro de certas limitacións.

Normalmente as vanity plates (como se chaman) son bastante estúpidas e non entendo moi ben cal é a graza de ter unha. Pero vaia, a tema é que no meu barrio de cando en cando pode ver este exemplo:

Francamente, ao principio pensei que era a típica praca dalgún lambe-biblias deses que infestan este país. A primeira vista di: "God is #1" ou Deus é o número un... Pero é que tamén pode dicir: "God is no one" ou Deus é ninguén.

Digo eu que postos a ter unha matrícula personalizada, mellor unha que dea algo que pensar ao que conduce detrás de ti.

Por certo...

2008-12-09T20:47:00.001-08:00

Con isto das internetes e tal non sei se vos enterástedes de que Obama é o presidente electo. Eu teño unha merda foto en Grant Park de cando a xente asumiu que gañara:

E outra tomada semanas despois no quiosco do aeroporto de Midway, camiño de DC, onde o presi electo compite con Xesús (Krixto) en protagonismo. Tendo en conta que escoitei moitos comentarios do tipo: "agora que Obama é o presidente, remataron os meus problemas", queda moi propio.

Espero que cando comece a gobernar se lles pase.. Ou se cadra, agora que detiveron ao gobernador de Illinois por tentar vender o seu posto no senado en ebay, van vendo que non é un mesias.

O Santa-Express

2008-12-08T18:18:00.001-08:00

Que os americanos teñen certa paixón innata polo espectáculo é algo que non debe coller a ninguén de novas. Algunha que outra vez quédalles algo burdo, pero outras a verdade é que conseguen facer sorrir.

Máis do segundo que do primiero ten o Santa-Train, porque a Chicago Santa chega en transporte público e para iso a cidade preparou un comboio axeitado.

Antes das imaxes só me queda dicir que a xente, adultos na maioría, semellaban gratamente sorprendidos polo experiencia porque o primeiro que facía era chamar polo celular para dicir que estaban no Santa-Train. Vaia, primeiro sorrían, logo collían caramelos e despois chamaban.

Tamén o interior estaba decorado dun xeito... propio. Desde logo, foi unha viaxe interesante :)

A Historia pasa factura

2008-12-03T09:50:00.001-08:00

Acabo de ler este artigo que fala de hai cincuenta anos pero tamén de mañá. Semella que entre as prácticas humanitarias do Imperio Británico en Kenya estivo a de torturar terríbelmente ao avó paterno do señor Obama como parte da súa acción contra o movemento independentista Mau Mau:

http://www.guardian.co.uk/world/deadlineusa/2008/dec/03/obama-grandfather-maumau-torture

Espero que o presidente electo tome nota, se ben non buscado represalias contra os británicos (como di o artigo ten problemas máis importantes), se cadra aprendendo que a tortura pode matar aos teus propios soldados:

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/11/28/AR2008112802242.html

Polo pronto, xa está a facer os deberes:

http://www.huffingtonpost.com/2008/12/03/obama-receiving-more-dail_n_147956.html

Cupcakes (fairy cakes in briton)

2008-11-03T19:20:00.001-08:00

A min parecíanme magdalenas das de toda a vida, con asunto por enriba para darlles chiste, pero pouco máis. Non tardei en descubrir a miña equivocación. Os cupcakes non son muffins, son mini tortas para consumo individual. Polo tanto, como podedes deducir a masa é completamente distinta, pero tamén é o que se pode facer con eles.

Así, por exemplo, esta foi a miña torta de cumpreanos:

E esta a que recibín ao pasar o GRE, unha especie de selctividade para (putear) estudantes graduados que fan por estes lares... nótense os detalles sobre o peculiar sistema métrico do imperio, parte do exame, por certo:

Conste que foron preparados con semanas de diferenza, así que non pillei unha enchenta de morrer.

E todo grazas a Deanna, que os preparou, e é que teño unha moza que non a merezo :)

Ela non o merece

2008-10-25T06:55:00.001-07:00

A verdade é que me gustaría non adicarlle tantos post, pero é que a fanática relixiosa que vai con McCain semella estar disposta a amosar a súa ignorancia sen vergoña... algo por outra banda bastante normal nos ignorantes.

Pero fagamos un pouco de historia: McCain xa desatou as iras da comunidade científica cando, no segundo debate presidencial, acusou a Obama de gastar 3 millóns de doláres nun proxector de vídeo para un planetario en Chicago. Resultou que o planetario era o Adler, que nunca recibiron o diñeiro e que os tres millóns era só parte do presuposto que precisan para mercar un novo proxector de estrelas en sustitución do Zeiss Mark VI con 40 anos de antigüidade. A maior parte dos visitantes do Adler son nenos e ter a posibilidade de empregar un proxector híbrido con capacidades de proxección dixitais e ópticas permitiría impresionar aínda máis aos xoves e, se cadra, interesar a algún deles pola ciencia. Ademais, cada vez é máis complicado atoparlle repostos ao venerable Mark VI.

Unha vez aclarado o tema, vaia que McCain dixera unha medio mentira pero iso é o que fan os políticos, chegou o terceiro e último debate presidencial. McCain acusou a Obama exactamente do mesmo, coa única diferenza de que agora Chicago era unha pequena vila...

Pero non é de McCain nin de proxectores do que vai este post, vai do estúpida que é a candidata a vicepresidenta. Por se non o sabedes a criatura recentemente tivo a ben traer outro neno ao mundo, o cal ten síndrome de Down (algo común nunha nai de máis de corenta). Iso fai, por suposto, que ela sexa automáticamente unha experta en necesidades especiais e seica en investigación.

Recentemente tivo a ben soltar esta perla:

Para os que non estades postos no idioma morón, traduzo (non sen certa dificultade):

De calquera xeito, onde rematan os nosos fondos (públicos)? (...) Vós tedes escoitado algo sobre eses proxectos que non fan ningún senso e algunhas veces eses doláres van a proxectos que ofrecen pouco ou ningún beneficio público. Cousas como investigacións en moscas da froita en Paris, Francia. Non estou bromeando!

A aclaración "París, Francia" di moito tanto da que fala como da audiencia. Hai cidades que son máis coñecidas có páis no que se atopan, e creo que París é unha delas. Pero cómpre non distraerse, as moscas da froita non son ningunha tontería. Sen elas, por exemplo, ningún dos tratamentos farmacolóxicos destinados a destruir tumores existiría. Ademais de que as moscas da froita comparten connosco tanto xens como moitos dos mecanismos clave de regulación da expresión xénica; iso permite facer avances nese eido sen ter que andar a empregar humanos para ese menester.

Supoño que Saraha Palin considera que os biólogos moleculares perden o tempo e malgastan cartos traballando con modelos animais non humanos, desgraciadamente, a comunidade científica non está disposta a someter nais a mutacións para observar os efectos destas nos seus fillos, normalmente contádoos en rodaxas... Pero se atopa por aí alguén disposto a matar bebés humanos, ese é o seu tipo de científico.

Claro que se cadra o que deberamos facer deixar de gastar cartos en calquera tipo de investigación, e poñernos a rezar para que o seu deus o arranxe todo.

Sinxelamente estou abraiado de como unha persoa pode ser tan ignorante, cega e pretenciosa... Sobretodo tendo en conta que falamos de alguén que cree nas meigas, na convivencia entre humanos e dinosauros ou en que a Terra foi creada onte.

Fascism will come to America wrapped in the flag and holding a cross

2008-10-14T18:00:00.001-07:00

por ivansarmy

John Cleese on Sarah Palin

2008-10-14T06:04:00.001-07:00

Os bonobos, a promiscuidade e a paz mundial (Actualizado!)

2008-10-13T18:04:00.001-07:00

Uns dos animais máis interesantes na complexa tarefa de comprender aos seres humanos sen prestarlle atención as humanos, son os Bonobos (Pan paniscus). Aínda que confundidos durante moito tempo co chimpacé común (Pan Troglodites), estes on unha especie diferente.Para comezar, o bonobo pode considererse máis proporcionado nas súas formas, camiña ergueito un 25% do tempo e presenta características faciais moi individualizadas, o cal facilita o recoñecemento facial. Estes rasgos, entre outros, fan que moitos os consideremos os máis achegados aos seres humanos de entre os primates. Desgraciadamente tan só se atopan nos bosques da República do Congo o que os fai moi sensíbeis á destrucción do seu entorno.Un dos motivos polos que os bonobos son interesantes é pola súa dinámica social. A dos chimapancés é unha sociedade bastante violenta, tanto dentro como fóra do grupo, e atópase dominada polos machos. Pola contra, a dos Bonobos é unha sociedade controlada polas femias. Isto supón diferenzas moi interesante entre estas dúas especies, así, a súa reacción perante dun macho alleo é moi dispar. No caso dos chimpancés, o normal é que se produza un enfentamento violento que soe rematar na morte do invasor. Pero os bonobos presentan unha conduta ben distinta. Cando un grupo de machos ou de femias repara na presenza dun macho estrano, o normal é que prefiran comezar un acto sexual no lugar dun enfrontamento... Nunha aplicación literal do lema fai o amor e non a guerra.De feito o sexo representa un aspecto moi importante da súa sociedade. De Wall, un dos primatólogos que traballa con estes animais, definiu a súa conduta como sexo a cambio de paz. E esa é unha das claves importante para comprender a súa sociedade, non é que non exista conflito, é que estes animais cando aparece algún problema, prefiren unha solución pacífica a unha violenta.Ademais, nun artigo que encantaría a aqueles que din que homosexualidade é antinatural, Manson, Perry e Parsih (1997) describen actividades sexuais non destinadas á reproducción entre estes primates. Cómpre salientar que os bonobos practican sexo xenital cara a cara (femia a femia, macho a femia e macho a macho), bicos con lingua e sexo oral.Pero para os primatólogos, o exemplo dos bonobos é interesante non pola súa aparente promiscuidade senón por ofrecer a posibilidade de estudar unha sociedade rexida polas femias. O cal contrasta, entre outras, coa propia sociedade humana. De feito, desde un punto de vista antropolóxico, un podería chegar a suxerir que os bonobos son a proba de que unha sociedade rexida por mulleres sería máis pacífica. Certamente, os bonobos son en xeral máis pacíficos cá outros primates, en especial os chimacés comúns. Unha das condutas violentas que diferencia ambos grupos é a caza de monos, frecuente entre os chimpancés e en teoría ausente entre os bonobos.Mais, un artigo recentemente publicado en Current Biology, suxire que os bonobos tamén se organizan para cazar monos e rompe este tópico de non violencia.É esta unha proba de que unha sociedade rexida por mulleres sería tan violenta como a rexida por homes? Non sei, se cadra o de ter ou non ovarios é en realidade irrelevante para o caso (ver a única Miss que non quere a paz mundial)... Sexa como for, eu só quería falar dos bonobos.http://www.ted.com/index.php/talks/susan_savage_rumbaugh_on_apes_that_write.html

Máis cousas que non precisades (ou si)

2008-10-08T18:56:00.001-07:00

Hoxe dúas cousiñas, todo por portarse ben.

Costco, lugar sen equivante en Europa, pensade nun Lidl onde podes mecar un carro, un portátil, medicinas, gafas graduadas, sacas de comida de 20kg, un cabellete de pintor feito na china, un ataúde (non é coña), caixas de condóns con cincuenta profilácticos... Ao que ía, que Cotsco, o supermercado total, ofrece algo indispensábel nos duros tempos que corren, serve tanto para catástrofes naturais como para cando o diñeiro de papel deixe de ter valor. Trátase dun kit de comida de emerxencia.

Por tan só 85$ obtedes 275 racións de comida (sendo esto yankilandia iso tradúcese en 700 millardos de racións no mundo civilizado), todas elas vexetarianas pero con vitaminas, unha capacidade para durar 20 anos e un envase a proba de catástrofes naturais. Ah, ademais as comidas son moi sinxelas de preparar, aspecto tamén importante... Deixo o link por se hai interesados, pero notade o aviso de que debido á enorme demanda vaivos chegar con retraso, pero vaia, mellor tarde cá nunca http://www.costco.com/Browse/Product.aspx?Prodid=11219554

E, completamente non relacionado co anterior, non tedes notado que os nenos de hoxe son incluso máis malcriados cá nós? Pois non se trata do típico rollo xeracional, non. A explicación é sinxela, os seus xoguetes son moito mellores cós nosos.

Se non me credes ollade para isto.

Pois si, un bebé tricerátops robótico!

Conste que, coma os nenos, quedei moi decepcionado ao descubrir que non camiña. Desde aquí quero facerlle unha petición a Hasbro para que na versión 2.0 implimenten o movemento. Non sei vós, pero eu perante a posibilidade de ir ao traballo no meu propio dinosauro deixaría de empregar calquera outro medio de transporte, incluídas as miñas pernas.

PS Obrigadiño por todas as mensaxes (chats, sms, conversas, emails) de aniversario, fixéronme ilusión!

Contado en comic

2008-09-29T21:58:00.001-07:00

Apuntamentos de economía

2008-09-26T11:28:00.001-07:00

Por se alguén aínda non se enterou a economía yanki vai de coña.

Hoxe seica un banco que facía anuncios bastante estúpidos (WaMu, ver vídeo) foi ao carallo tras, en palabras do seu anterior xefe executivo, tentar ser o WalMart dos bancos. Algo así como se un quere se o DIA ou o Lidl dos bancos, vaia.

Os rumores din que os executivos de Chase aceptaron a oferta despois de que alguén do goberno lles explicase que de non facelo o fondo de compensación pagado por todos quedaría valeiro, tamén cometou que se cadra podía disparar a pistola que tiña apuntando as súas bolas. Así que Chase acaba de facerse cun montón de mal crédito e xa veremos que fai con el.

Pero, de todos os afectados, o que máis mágoa me dá é o coitado do director executivo de WaMu. Levaba só tres semanas na oficina despois de que os accionistas se desfixeran do seu predecesor, o do Walmart dos bancos. O pobre do home enterouse de que xa non era xefe cando voaba de regreso ás oficinas centrais do banco. Agora vai ter que malvivir cos escasos 19 millóns de $ que lle corresponden en concepto de indemnizaciones por cancellarlle o contrato. E é que os hai con pouca sorte.

Como sabedes o goberno está a tentar pasar un presuposto de 700 billóns de $ para rescatar Wall Street. Deses billóns eu estou poñendo 2000 $, pero vendo a situación desesperada na que se quedou o ex-xefe de WaMu, doen un pouco menos, que manter un alto nivel de vida é moi caro, coño!

E xa que estamos con caralladas:

E hoxe temos a primeira cita romántica entre os dous candidatos. Rumoréase que McCain pode comparecer así vestido:

(foto tomada de http://shakespearessister.blogspot.com/2007/12/mccain-still-k-street.html)

O diagnóstico non é o tratamento

2008-09-23T19:24:00.001-07:00

A pesar do que nos conta o Dr. House, na maior parte da existencia dun clínico o diagnóstico soe ser a parte menos importante do seu labor. Isto é especialmente certo no eido da psiquiatría, onde o diagnóstico concreto pode ser menos relevante que ter unha idea clara de como afrontar os síntomas máis molestos para o doente.

Un diagnóstico psiquiátrico de especial impacto social é o da adicción a unha substancia. Así, un adicto ao alcol soe atopar dificultades para levarse ben cos seus amigos, trata de garantir un suministo axeitado de licor, descoida atender as súas tarefas e, en xeral, leva unha vida bastante miserábel para el mesmo e os que o rodean.

Con todo, se alguén recibe un diagnóstico de adicción, xa está no camiño da recuperación, a terapia pode ser longa e dura, pero o primeiro paso é recoñecelo.

O anteriormente mencionado ten unha lectura política, unha das tarefas máis importantes dun xefe de estado é evitar problemas para a súa poboación, e se estos aparecen, diagnosticalos e comezar o tratamento.

Na nosa historia recente temos exemplos de bos diagnósticos e malos tratamentos. Basta con ler os escritos de Gorbachev e a súa Perestroika para darse conta da xenialidade e precisión con que describiu os problemas da extinta URSS, pero todos sabemos como rematou o asunto, sendo este un caso claro de bo diagnóstico e mal tratamento.

Fai dous anos, en Febreiro do 2006, W tivo un intre de xenialidade e fixo un diagnóstico: os EUA son adictos ao petróleo. Os efectos de esta adicción eran, e son, bastante obvios: a estas alturas o único país que aínda apoia incondicionalmente a política exterior USamericana é o Reino Unido, a ONU foi asasinada hai tempo debido á necesidade imperiosa dos EUA de garantir o suministro, o goberno esqueceu as súas tarefas e os especuladores levaron a economía a unha ruína que só os impostos poden tentar salvar, o número de países latinoamericanos molestos ou belixerantes con Washington aumentan, etc.

Pero non hai que ser un xenio para saber que o tratamento pasa por reducir a dependecia enerxética do petróleo a base de investir e investigar alternativas. En realidade estas existen e se o petróleo supón ter que negociar e manter tropas en áreas perigosas do mundo, se cadra o coste compensa o esforzo.

Claro que iso sería o normal, pero facer cousas normais non se estila moito. Así que W decidiu que a solución para o seu diagnóstico é peforar máis en territorio doméstico e en augas territoriais, aínda que para iso faga falla destruír algúns espazos protexidos.

É obvio que W non é un clínico, pero sóame que a solución a unha adicción non soe ser darlle máis drogas ao adicto.

Sarah Palin, a muller que pensa que os Picapedra están baseados nunha historia real

2008-09-22T20:02:00.001-07:00

A verdade é que eu quería facer un post sobre política e sobre os candidatos á vicepresidencia. Pero non pode ser, porque McCain fixo os deberes e iso merece un post.

Para os non iniciados aclaro que o vicepresidente dos EUA é, obviamente, o presidente se a este lle pasa algo e, polo demais, abúrrese como unha ostra presidindo o senado (onde pode votar se hai empate) e indo aos actos onde o presidente é preciso pero este considera que non son de suficiente importancia. Constitucionalmente o vicepresidente non ten poder executivo, aínda que o presidente pode darlle poderes especiais se o considera, un bo e exemplo é o propio Dick Cheney que actúa como un primeiro ministro para que W pode batir o récord do presidente con máis días de vacacións.

Como podedes deducir, normalmente na campaña a elección do vicepresidente é bastante irrelevante e tradicionalmente considérase que pode restar votos ou ser neutral pero pouco máis. Afortunadamente neste caso vivimos unha excepción que vén de Alaska, ten a tenacidade dun pitbull, é unha hockey mom e chámase Sarah Palin.

McCain é vello, iso non ter porque ser un problema en política sempre que a un non se lle note moito, ademais é un tío (vaia que ten pito), ten demasiada experiencia en Washington e é un militar. Total, que para solucionar o de ser vello, escolleu a unha persoa xoven, para o de ter pito escolleu unha persoa con vaxina, para o da experiencia escolleu a alguén sen ela, e para o de ser militar escolleu unha xornalista deportiva con tropecentos fillos.

E menuda fixo!

Para comezar, de súpeto todas as nais de américa estaban superemocionadas que te pasas: unha delas pode chegar a vicepresidenta! De feito as fans de Palin (ela ten fans, por suposto) consideran o feito de que sexa unha delas a súa máxima cualificación. Outro mérito de Sarah Palin é que ao ter unha vaxina porque así, os ataques contra ela convírtense automáticamente nun ataque contra todos os seres con vaxina, co cal as críticas que os seus adversarion fan teñen que ser moi medidas. Pero sigan, que aínda hai máis.

A propia Palin definiuse nun chiste: "I was just your average hockey mom. I love those hockey moms, you know, they say, what is the difference between a hockey mom and a pit bull? Lipstick." Ben, cómpre clarificar unha cousa na cal o lector se cadra non reparou, Sarah Palin e un pitbull tamén comparten o mesmo grao de cualificación profesional.

Como dixen antes, tampouco é para tanto ao fin non se candidata a presidenta, pero é que McCain non só é vello, ademais ten unha seria tendencia a sufrir cancro. Así que nun período de catro anos non sería raro que realmente chegase a ser presidenta. Iso sen contar con que de non chegar a gañar McCain, esta muller voltará a tentalo, porque el a puxo na carreira, e se non é desta, será noutra ocasión.

Entremos agora na parte interesante da historia, quen ou que é Sarah Palin?

A nivel superficial a resposta é sinxela, é unha MILF e non ten relación co Monty Python Michael Palin.

Nun nivel un pouco máis profundo podemos falar das súas cualificacións académicas: estivo un semestre no Hawaii Pacific College pero as festas non debían ser moi boas porque de alí foi ao North Idaho College, onde pasou dous semestres en estudos xerais (algo así como humanidades ou non sei que quero facer), de aí foi á University of Idaho por outros dous semestres. A continuación foi ao Matanuska-Susitna College en Alaska por un curso académico e por último regresou á University of Idaho por tres semestres onde por fin conseguiu graduarse en xornalismo-comunicación. Iso si, non perdeu o tempo porque durante este periplo gañou o concurso de beleza de Wasilla, rematou terceira en Miss Alaska e conseguiu unha beca de estudos como Miss Conxenialidade.

Desde aquí todo sería despegar, de xornalista deportiva en TVs locais a alcaldesa da súa cidade por dúas lexislaturas e finalmente, no ano 2006, gobernadora de Alaska.

Pasemos agora a analizar a esta señora en serio. Sarah Palin cree que a terra ten entre 6000 e 8000 anos, o que ademais de deixar fóra de xogo a Guerra de Troia resulta un pouco preocupante en alguén que vai ter acceso aos botóns nucleares. O motivo de semellante aberración intelectual non é que se perdese algunha clase entre tanto ir e vir dunha universidade a outra. Non, o motivo é que Sarah Palin é cristiana. Concretamente é unha carismática, que é un tipo de pentecostalista.

A moitos isto pode parecervos irrelevante, ao fin de ser será vicepresidenta dos EUA e no peor dos casos presidenta. Lembrades a historia dos botón nuclear, non?

Os pentecostalistas pesan que a biblia é a guía para todo, o único manual que fai falla na vida, de feito pensan que todos, incluso os non cristiáns, deben guiarse pola biblia. Así, Sarah, sendo alcaldesa tratou de prohibir unha lista de libros na biblioteca local (como Harry Potter ou algo de Shakespeare). Pero iso non é o peor, o peor é que consideran que todo o que lles acontece é designio de deus, e que polo tanto deben aceptalo como tal.

Así, Palin ten tendencia a non pestanexar. Segundo as súas propias palabras cando McCain lle ofreceu o posto ela non pestanexou. É que non era McCain o que lle ofrecía o posto, era deus, e se deus quería que fose vicepresidenta, quen era ela para dicir que non.

Na mesma liña, cando a súa filla adolescente quedou preñada doutro adolescente, primeiro tratou de encubrilo, pero unha vez saiu á luz decidiu que o mellor era que os pais adolescentes casasen e tivesen o fillo. Ao fin non era o seu apoio á ensinanza da abstención como única opción nos institutos a que faiara, era deus mesmo o que decidira que algo así debía pasar.

Agora imaxinade comigo, imaxinade que o melanoma invasivo de McCain sae especialmente invasivo e lle fulmina as catro neuronas que lle deben seguir funcionando. Sarah Palin non pestanexa porque é deus o que a acaba de situar no sillón máis poderoso do mundo. Uns meses máis tarde aos rusos lles dá por bombardear unha base americana en Ukrania en resposta á colocación dun escudo antibalístico na mesma. Catro soldados americanos morren. Unha resposta inmediata e firme é solicitada polos militares no pentágono. Comeza unha escalada de ataques a obxectivos tácticos en países aliados.

Sarah Palin segue sen pestanexar, é deus de novo o que a está a poñer a proba e ela ten as armas máis destructivas do mundo. O conflito chega ao punto no que o seguinte paso é a destrucción mútua asegurada, os rusos deteñen o seu avance conscientes de que foron demasiado lonxe e prefiren negociar antes de non ver o seguinte mencer.

Pero a presidenta dos EUA pola graza de deus non ten ese problema, ela é carismática, ela coñece a verdade, a ela lévanlle dicindo por corenta anos que o fin do mundo está perto. E por fin ten unha revelación, é o momento, millóns de seres humanos van morrer, pero non importa, porque ela, que pensa que a terra ten 6000 anos e que descendemos dunha parella que falaba con serpes, sabe o que vai pasar.

Tras o delirio nuclear e a fin do mundo, os seus, os da súa secta, irán ao ceo con Xesús onde terán felicidade por toda a eternidade, e o resto (ti e eu) iremos ao inferno que é onde debemos estar.

Con esa idea na cabeza Sarah Palin non pestanexa e pulsa o botón que non debera existir.

Chamádelle esaxeración pedagóxica, pero creo que queda clara a miña opinión.

All together now!

2008-09-02T19:52:00.001-07:00

A verdade é que me custou decidirme, fixen un montón de comparativas con distintas compañías e distintos modelos. Algunhas opcións quedaron fóra e ao final o tema quedou entre BlackBerry e o Iphone. Pero dándolle voltas ao matraquillo o Iphone seguía gañando, non era perfecto pero si era o teléfono que eu quería.

Vale que pola rúa só vexo douchebags con eles e que vou parecer un fanboy de apple, pero en definitiva, tras un mes de investigación, estaba decidido.

Até que me atopei co fillo parvo de Steve Jobs, que probábelmente traballa no departamento de foder aos usuarios.

Aproveitando o labor day (festa onde se celebra o que sufren as nais no parto -joke-) achegueime á tenda Apple en Skokie ao prever que a de Michigan Ave estaría até arriba de xente. Sabía que este era un risco grande porque o CI medio do empregado da flagship no Downtown está unha desviación típica por debaixo da media poboacional, pero é que o da xente de Skokie está dúas...

Con todo, lembrei o seu efecto talismán cando a primavera pasada fíxenme con tres Iphones 16gb e un Macbook pro no último momento.

Aí cheguei eu co meu sorriso, díxenlle ao tipo hortera de camiseta laranxa que me puxera na cola para os Iphones. A continuación un dos especialistas achegouse a min coa caixa do meu futuro teléfono... E neste punto a miña experiencia foi cercana a lidiar coa Garda Civil en Airbag (los papeles del coche).

O empregado que me atendeu era unha mezcla entre un skinhead e un geek sen luces. O primero que fai é pedirme un State ID (aclaro que nos USA non son obrigatorios e eu non teño un), pero esa xa a sei porque sempre me pasa e soluciónase sacando o carné de conducir español porque ten unha foto e un nome... Pero non esta vez, o tipo quédaseme mirando e me pregunta se son cidadán americano. Agora eu si que me quedo de pedra, respondo non e con cara de nin ganas coa merda de país que é este. Marcha a falar co encargado.

Regresa e afirma que non me pode vender o Iphone porque non teño número da seguridade social. Aclaro, si teño número da seguridade social porque se non a ver como me pagan o meu soldo, o skinhead geek mírame con cara de perdido, podo escoitar as súas dúas neuronas tratando de facer sinapse. Marcha falar co encargado.

Regresa e pregunta se teño a tarxeta, cousa que nin eu nin ningún americano no seu san xuizo ten porque todo o mundo sabe que ese número é segredo e se cho rouban poden suplantar a túa persoa. Con todo aclaro que sei o número de memoria. Pregunta se teño o pasaporte, comezo a sospeitar que os membros da gestapo que escaparon da alemaña nazi foron contratados por apple. Afirma que non me pode vender o iphone por motivos de seguridade. Pregunto que clase de motivos son eses, que se teño cara de terrorista (neste punto a resposta é si pero non o di). Pretende dicir algo de xente desbloqueando Iphones remata dicindo que nada de nada.

Pido falar co encargado, tras uns minutos aparece un tipo de mediana idade co pelo canoso. Explícame que para mercar un iphone fai falla:

To purchase and activate iPhone 3G, you need the following:*

Credit card
Social security number
Valid government-issued photo ID
Current wireless account number and password or PIN (if you’re new to AT&T)

Resposto que me sorprende que fosen capaces de vender tantos cunha política tan estúpida e marcho, obviamente. Alguén me suxire que todo é culpa de ATT que é algo así como Telefónica nos USA.

Pois ben, acabo de ir á páxina de ATT e mercar isto:

Todo sen presentarlle pasaportes, ID´s ou tarxetas a ninguén, todo coa mesma operadora do Iphone.

Cómpre salientar que a pantalla non será tan grande, pero polo menos teño un teclado de verdade e un GPS que dá direccións paso a paso. Ademais, claro, de acceso ilimitado a internet e a posibilidade de empregar a Balckberry como módem para o meu computador. Todo por menos da metade de prezo do Iphone.

Así que, unha vez máis: fódete Iphone!!!

Eu sei onde está Txeroki!

2008-08-26T17:48:00.001-07:00

Os servizos de intelixencia da policía, GC e exército poden deixar de buscar por Europa adiante. Aplicando sofisticados sistemas de razoamento cheguei á conclusión de que o considerado como un dos líderes de ETA anda neste lado do atlántico.

Como sabedes nos EUA hai dous tipos de persoas os que viven en cidades e os rednecks. O termo redneck ten unha historia incerta, pero no día de hoxe engloba a todos aqueles americanos cunha gloriosa falta de sofisticación (Jeff Foxworthy). Pero ser un redneck implica moito máis que un estereotipo baseado en vivir nunha caravana, casar con familiares cercanos, conducir unha pickup ou levar armas até para mexar.

Ser un redneck implica ter unha visión alternativa da realidade. Unha das manifestacións máis salientábeis desta particular visión é a súa capacidade para obter algo útil do que para o resto do mundo sería lixo. En concreto, semellan ter algún tipo de fixación cos elementos propios do WC.

Pero ser un auténtico representate desta especie supón moito máis esforzo có de reciclar mexadeiros, así, un pode consideralos os garantes da identidade nacional USamericana composta, entre outras cousas, por bandeira, pistola e carne para comer. Como exemplo disto, temos a versión redneck do polbo de toda a vida:

Con todo, o tema ía de Txeroki e do seu actual lugar de residencia. Chegar a conclusión á que cheguei levoume moito tempo e longas reflexións. Vou compartir estas convosco.

Como xa dixen hai algúns rasgos característicos dos redneck que os fan inconfundíbeis, un deles é o peiteado tipo mullet perfectamente explicado neste gráfico.

Non custa moito pensar que, de feito, un dos rasgos característicos dos borrokos e semellantes é precisamente o peiteado. Deste xeito, o tal Txeroki ghasta estas pintas:

E, amigos meus, o seu curmán estas:

O parecido é obvio , se até a cara de noxo é a mesma!

Desde aquí quero instar ás forzas de seguridade para que concentren a súa atención nos estados onde os rednecks son máis prominentes. Por se a GC e a polisía non sabe onde buscar, deixo un mapa do tesouro:

Un oco para Paris Hilton

2008-08-06T07:45:00.000-07:00

A estrela favorita de todo o mundo (aka a nena máis p**a (pija) de América) respostou ao candidato republicano J. McCain que a comparou co candidato demócrata B. (Hussein) Obama.

Se non sabedes de que falo, póñovos en antecedentes. McCain é un tipo vello e se lle nota, hai 8 anos tería sido un bo candidato á presidencia, pero ese foi o ano de G. Bush Jr. Agora véselle cansado e ademais ten diante a todo un fenómeno mediático que ademais sabe falar. Así que, seguindo as regras da política, se o teu perfil é baixo e o do teu adversario alto, golpea onde doe. O resultado é que a campaña de McCain baséase máis en desgastar ao demócrata que en dicir algo.

Dentro desa dinámica, McCain comparou a Obama con unha celebridade sen contido, como Paris Hilton ou a Spears.

Ben, o tema é que a rapaza foi capaz de respostar, e fíxoo ben!

As campañas en USA son longas, e por iso xente como Paris Hilton chegan a ser relevantes. Desde o meu punto de vista, a estratexia de McCain non está a funcionar tan ben como debera. A este paso, imos ver unha campaña moi pouco igualada. Porque, vendo por onde vai o republicano, témome que non vai aguantar os debates cara a cara.

Xa temos kilt!!!

2008-07-30T11:19:00.001-07:00

Agora só nos falta o resto (democracia, autogoberno, dignidade) pero por algo había que comezar.

Parabéns Caramuxo!

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Galicia/tiene/kilt/elppgl/20080730elpgal_13/Tes
Historia: http://www.tartan.galician.org/
Tenda: http://tendagaliza.com/index.php?page=shop.browse&category_id=21&option=com_virtuemart&Itemid=29&vmcchk=1&Itemid=29

Máis deseños

2008-07-19T19:47:00.001-07:00

Case tanto tempo como o que levo agardando polo próximo gran salto en propulsión motorizada, levo agardando para tirarlle unha foto ao coche que vos presentarei de seguido.

Pero antes algunhas reflexións. Vaia por diante que non apoio a labor policial e sei que dentro de cada policía hai un ser inmaduro que non foi máis aló das series de TV americanas e dunha visión maniquea da realidade... Iso claro, cando non falamos dos antidisturbios os cales son famosos, non por levar un skinhead dentro, senón por selo. Aclarado que ser policía vale para que o teu fillo sexa o máis molón da clase até os 14 anos, entro en materia.

Resulta que nos poñamos como nos poñamos hai policías por todos lados, e postos a facer algo mellor facelo ben.

Unha das cousas máis importantes de ser policía é o carro, obvio, ten que ter luces, ser grande e facer que os malos se caguen nos pantalóns con só velo chegar.

Deste xeito, isto é un non:

A verdade é que ver a un madero chegar nun destes pode dar a risa, pero pouco máis.

No caso das policías autonómicas a cousa non mellora moita, especialmente no caso da (proto) policía galega. O último que souben deles é que lles deron uns Citroën C5, pero dos vellos, que son feos con ganas. Ademais a decoración dos coches da policía galega ten... certos problemas.

Así que desde o meu punto de vista a policía, en Galiza, ten dúas deficiencias: carro inaxeitado ao traballo de impresionar aos nenos/asustar aos punks e decoración indecente.

Quen ía dicir que precisamente en Chicago ía atopar a solución.

Para o primeiro problema, o do carro decente, propoño o Dodge Charger Police Edition. Inclúe suspensión reforzada, chan interior de goma (facilita a limpeza), un V8 de 5.7 litros ao que os yankis arranxáronse para tirarlle 340cv, luz frontal operábel desde o interior (indispenábel neste país)... Ten algún pequenos problemas, como a incapacidade de xirar nas curvas, o cambio automático (na caña do volante) e o consumo. Pero ten o importante: a presenza (foto de Jalopnik).

Polo tanto, solucionamos o primeiro problema, atopar un coche á medida das nosas necesidades. Agora queda atopar a decoración, de novo a cidade ofreceume o que necesitaba.

Teño que dicir que levo tentando facer estas fotografías meses, pero sempre había algo que me impedía tirala: era de noite, non tiña batería, o coche estabase a mover... O que fose, pero sempre se salvaba de ser retratado.

Por fin, atopeino só, aparcado, ben iluminado e sen policía dentro ou nos arredores, xa que estando como está o percal igual acababa deportado.

Como podedes observar, é perfecto, só hai que cambiar algún pequeno detalle e está listo para asustar aos botelloneiros e aos paisanos que levan o cocho no asento do acompañante, que se non lembro mal son as competencias da policía autonómica.

E a visión do frontal, a parte máis interesante deste modelo:

Ah, e seguindo co tema do deseño, no campo dos carros levamos máis dun século sen un salto adiante de verdade. Así que, dado que estamos no século XXI, só me queda dicir:

This is America!!!

2008-07-04T17:58:00.001-07:00

(Visto en reddit)

See more funny videos at CollegeHumor

Happy 4th of July!

Acabo de salvarlle a honra a Zapatero!!!!

2008-07-02T14:07:00.000-07:00

E á súa defunta nai!!!

A wikipedia, esa fonte inesgotábel de coñecemento, pode ser vandalizada sen moita dificultade.

Pero, e aí temos a súa virtude, é tan sinxelo vandalizala como desvandalizada. Armado de teclado e tecla de ¨delete¨, acabo de desfacer o problema.

Mais, un é feble e iso de dicir teta, culo, pis, pedo ou puta sempre dá para algúns risos, co cal vouvos deixar unha captura do estado previo.
Vou mirar na de Rajoy non vaian falar de armarios...

Wall-E (actualizado)

2008-06-28T18:26:00.001-07:00

Non é só a mellor película de ciencia ficción dos últimos anos, con referencias ben levadas a 2001, un mundo feliz ou a mellor tradición de Philip K. Dick, ademais é mais recomendábel que calquera outra cousa no cinema este verán.

Así que correde a vela en pantalla grande antes de que se esgote!!!

E por se non fose abondo con todo o dito, a dereita en estados unidos odia a película: http://thinkprogress.org/2008/07/01/right-wing-hates-wall-e/

Non hai spoilers, ou non moitos no link, pero é ben certo que Wall e ataca elementos moi familiares para os americanos.

O dito, cando se estree por aí, ide a vela.

As cousas claras

2008-06-26T17:28:00.000-07:00

Hai un feito moi interesante do que poucos saben e é que o mellor xeito de formar ateos é darlles educación relixiosa.

Déixovos uns cantos vídeos, en inglés para que vaiades practicando, ao respecto. O tema vai de cristianismo por aquilo de que meterse co Islam é case tan perigoso como meterse co bobón.

E para rematar un pouco de kultura americana da boa, un monólogo de George Carlin. Un monologuista que, ademais de facer interesantes análises da sociedade yanki, foi o primeiro en dicir ¨fuck¨ na TV. Faleceu hai catro días, sirva de homenaxe, pois.

Cousas que non precisades

2008-06-20T08:55:00.000-07:00

Como sabedes, no berce do capitalismo venden moita trapallada que a xente merca sen saber moi ben por que ou para que.

Algúns saen algo máis listos e hai que convencelos para que gasten os cartos. Normalmente para chegar aos elementos reticentes, o márketing dicta referirse a necesidades básicas como a reproduccón, alimentación, refuxo... Pero neste país hai algo que sempre vende: o patriotismo.

Polo tanto, se alguén precisa amosar o seu amor patrio e, ao mesmo tempo, apoiar a eses soldados que tratan de levar a democracia ás colonias pola forza, só ten que mercar un lazo inchábel.

Ademais nin tan sequera hai que tomar o esforzo de meterlle aire porque o fai el soiño, e ten luces.

Nada, se alguén precisa un que me avise.

Ah, está fabricado na China...

PS O neno foi devorado polo lazo despois da foto.

Sonche ben espilidos

2008-06-16T19:01:00.001-07:00

Os yankis andan un pouco fastidiados con isto de que hai xa algún tempo que o combutíbel custa máis caro có leite. De feito os americanos xa están a pagar nalgunhas zonas (como Chicago) o litro a prezo europeo (fancendo a conversión Leuro-$ ao estilo apple).

A cousa non tería maior trastorno, ao fin a gasolina tamén sube en Europa, se non fose porque iso atenta contra a filosofía motorística de este país. E faino dun xeito máis abrumador cá no vello continente porque a contención nas cilindradas e nos consumos nunca foi moi ben coa mentalidade deste país.

Para que vos fagades unha idea, o carro máis vendido en Europa o pasado ano foi o Peugeot 207. En autoestrada, este pequeno utilitario precisa de 5 litros de combustíbel para percorrer 100km (5l/100km) ou, expresado en termos americanos, cun galón no depósito poderíamos irnos a 47 millas (47 mpg US) de distancia. Por certo, falo do motor 1.6 con 120cv, o 1.4 ou un diésel consumiría menos.

Pola contra, o vehículo máis vendido nos USA durante 22 anos ininterrumpidos é o Ford F-Series (que en realidade son unha colección de fragonetas pero aquí contan como un só modelo). O máis contido destes pequenos fai 20mpg indo por autoestrada... o que son 11.76l/100km... E insisto, en condición ideais.

Pero o reinado desde monstruo da estrada chegou ao seu fin este ano, e foi derrotado polo que neste país sería considerado un carro liliputiense: o Honda Civic. E aínda así, o modelo que venden por aquí, moito máis conservador có europeo na liña, fai 36mpg en autoestrada (6.5l/100km). Desde logo é un cambio con respecto ás furgonetas Ford, pero aínda así moi frugal non é. Teñamos en conta que o modelo máis básico equipa un 1.8 con 140cv. Iso, e ser un carro máis grande, explica a diferenza co Peugeot.

Ao comentado hai que engadir que os americanos non saben conducir con cambio manual e polo tanto os consumos sinalados aquí son algo maiores ao ser os caixas automáticas a preferidas polos compradores.

O problema que afronta este país é que aquí non sen pode vivir sen carro, fai falla para ter unha calidade de vida aceptábel. Porque, se un vive nunha pequena vila vai precisar transporte privado para todo, xa que nos barrios residenciais non hai tendas nin nada semellante. E se un vive, coma min, nunha cidade grande, ao non ter carro acaba un sentíndose atrapado ao non haber xeito de fuxir da cidade, estou pechado entre cemento sen posibilidade de ver natureza.

Con todo, ó inxenio americano xa se puxo a traballar e a solución aos problemas de transporte está perto de rematar. Só hai que apuntarse á revolución que supón levar o transporte individual ao seu mínimo expoñente, e non falo do Smart, nin tan sequera falo do segway.

Falo disto:

Segundo o anuncio fai 95-100mpg (menos de 2.5l/100km). É obvio que a parte ciclo foi especialmente deseñada para soportar o avanzado motor de dous tempos (encendido manual), e o conxunto foi ensamblado cunha precisión e detalle que xa quixeran fabricantes xaponeses ou alemáns.

Pode soar a coña, pero General Motors está pensando en venderlle Hummer aos chineses porque, todos eses que compran caixas con rodas de máis de 2tm acaban de chegar á conclusión de que non compensa deixarse o soldo para ir á compra e a recoller aos nenos.

E como agasallo, déixovos a Mr. Clarkson probando unha das fragonetas Ford no RU (enlace en inglés).

PS Bótasevos en falla!

Deseño

2008-06-06T21:05:00.001-07:00

Este xogo para o té ten máis dun século.

Eu, non remato de crelo, pero así é. As formas poden ser soñadas en calquera periodo, só fai falla alguén que o faga.

BOFH e outras cousiñas

2008-06-02T18:12:00.001-07:00

Un determinado posto de traballo implica unha serie de tarefas a desempeñar intrísicamente asociadas ao mesmo. Pero tamén supón facer unha serie de actividades que non están reguladas no contrato e pouco teñen que ver co cargo nominal ocupado. Nas últimas semanas tiven moito de traballo non contractual e pouco contractual.

Para comezar, a máquina de xelo deixou de funcionar e os técnicos certificaron a súa defunción despois de máis dunha década (ou dúas) de servizo. A máquina de xelo é fundamental nun laboratorio porque permite encher as neveiras portátiles que manteñen frías as bebidas nas barbacoas... e tamén, cando non é fin de semana, hai quen as usa para previr alteracións nos reactivos, mostras sensíbeis á temperatura e outras conachadas.

Total, que a secretaria chegou un bo día polo laboratorio a contarme a triste historia da máquina, o que a min me daba absolutamente igual se non fose porque a muller pediume axuda para buscar outra de reemprazo. Eu pensei que se me ía pagar un 5% do seu soldo non tiña problema en perder o meu precioso tempo mirando en internet, pero en lugar de dicir algunha barbaridade aceptei dado que era algo polo ben común e eu tamén fago barbacoas... digooo emprego reactivos que teñen que manterse fríos.

Total, a señora mándame os seus candidatos ao correo e atopo unha colección de fontes expendedoras de refresco cunha boca pola que sae xelo. Non digo eu que non ía ser un punto ir buscar xelo e voltar cunha cocacola, pero como oficialmente non se pode nin beber nin comer no labo de pouco nos ía sacar.

Vendo que do seu traballo pouco ía sacar eu, marchei a visitar a antiga máquina e tomar nota da marca. Mediante o santo google atopei a páxina web do fabricante. O noso modelo deixárase de fabricar pero algo había que cumplía as nosas necesidades, iso si, por un prezo 3500$. Mándolle o mail co meu descubrimento á secretaria e tamén ao director científico para que quede claro quen está a facer o traballo e espero.

No correo de volta pídenme que atope algo por menos de 2000$, iso si, da mesma marca e coas mesmas características. Vou ao modelo máis básico e consigo atopar unha páxina onde o venden por 3000$, mando un correo dicindo que é o que hai, que se queren algo máis barato haberá que ir a outras marcas.

A secretaria suxire que mire en páxina de Fisher Scientific, que como traballan con universidades seguro que nos fan desconto. Fisher é unha casa de putas, e eu xa o sei, como saben que estás en ciencia cóbranche unha pasta polas cousas máis parvas, pero se ela se emperra eu non lle vou quitar o pracer.

Evidentemente, Fisher pide polo mesmo modelo só 6000$, e estou seguro de que están dispostos a facer un desconto do 40%, pero aínda así segue a ser máis caro. Mándolle un correo de volta á secretaria e ao xefe, deixando claro que por min poden chamar a Fisher.

Noutra orde de cousas, a semana pasada tiña que comezar un novo experimento cos ratos. Básicamente trátase de poñelos nun laberinto en forma de + onde un dos brazos está aberto e o outro pechado con paredes. Como os ratos non lles vai iso das pasarelas, prefiren pasar máis tempo no pechado. O tema é que como tamén son curiosos non poden evitar botarlle unha ollada de cando en cando ao brazo aberto para ver se hai algo interesante por eses lares. Claro que se o rato está estresado permanecerá a maior parte do tempo no brazo pechado e pasará de aventuras.

Para saber o que fai o rato podes mirar e apuntar cun cronómetro ou pagar a un computador para que o faga, e esa opción é a que temos. O que pasa é que no meu laboratorio a xente non ten moi claro iso de que hai computadores para xogar e que hai computadores para traballar. Así que decidiron que cando ninguén estaba usando o labirinto era unha boa idea empregar o computador para enchelo de virus e así facer máis emocionante a miña vida.

Total que me tirei catro días a voltas co chisme porque como perderon os discos de instalación do programa de monoitorización de ratos, non se pode formatear e xa. Hai que lidiar cunha copia de seguridade que ten como 90 virus, porque, nenos e nenas, as copias de seguridade deben facerse cando un ten problemas, non antes que se non a vida perde diversión.

Ao final sobrevivín, e o computador case funciona. Esta é a pinta que tiña o meu banco de traballo durante eses días.

Por certo, adiviñade cal destes era o computador que non funcionaba...

A ética protestante e o espírito do capitalismo

2008-06-01T13:22:00.001-07:00

É o título dun libro de lectura obrigada para comprender a psicoloxía detrás do mundo anglosaxón escrito por ese xenial fóbico social que era Max Weber.

A moi grandes sesgos explica a orixe do individualismo das sociedades protestantes no calvinismo e no luteranismo posterior que levaría ao que coñecemos como protestantismo. En xeral nese mundo pasouse de ver a relixión como algo ligado ao poder dos sarcerdotes a ser unha experiencia persoal de relación cun ser todopoderoso que, por defición, tiña tanto interese en falar por boca dun sacerdote como pola de calquera outro ser vivinte.

As consecuencias levaron, entre outros factores históricos, a sociedades onde o amor por deus se amosaba no día a día e no traballo diario (tamén no culto dos Domingos, claro), máis que no respecto aos sacramentos monopolizados polos ministros católicos.

Esta psicoloxía afincada no éxito individual e no traballo pode verse constantemente na sociedade americana, e ten as veces un aspecto un pouco perverso.

Pero como este é o meu primeiro post tras unha longa ausencia non vou profundizar nos exemplos máis dramáticos. No canto diso vou ficar nun documento gráfico de impresionante poder visual.

Si, iso é un Honda Civic (carro civilizado onde os haxa), transformado nunha caricatura dos picapedra e cunha capacidade para romper as pernas dos peóns que non te nome. Pero hai que pensar como un protestante, no lugar de pagarlle unha pasta ao concesionario ou molestarse en ir a buscar un usado, moito mellor amosar canto quere un a deus facéndose un na casa. Ademais a madeira sempre queda ben nos carros que os caros levan unha porrada... de deformación programada non debe saber moito, pero elegante é un rato

Máis cartaces

2008-04-03T15:27:00.001-07:00

Un dos seres que máis vai botar de menos aos seres humanos cando desaparezamos da Terra van ser as ratas (menos as de laboratorio).

É ben sabido que existe unha relación directamente proporcional entre a cantidade de seres humanos e a cantidade de ratas vivindo no mesmo territorio.

Tendo en conta que eses interesantes e intelixentes animais non son moi aprezados e considéranse foco de enfermidades, non debe sorprender que a cidade de Chicago (onde hai unha chea de seres humanos) o tema das ratas leve a avisos nas rúas de distintas clases.

Este que amoso resulta interesante porque engade a unha cuestión tal elegante como a coprofaxia un autocolante de James Bond gorila que lle dá un toque surreal:

Para pouco máis daría o tema dos cartaces se non fose pola interesante historia da Guerra Fría, a paranoia nuclear que trouxo con ela e os restos que a política de escalada armamentística deixou na paisaxe.

Ao principio non lle prestei atención porque o símbolo de radioactividade é bastante contián. Pero un día cheguei a pregutarme que facía nun edificio que só alberga oficinas e burócratas. De lonxe luce algo como así:

Pero se un se achega algo máis e atende aos detalles podes descubrir que en realidade non se trata dun cartel destinado a informar da presenza de radiación. En realidade do que informa é de que nese edificio hai un refuxio anti bombas... nucleares.

A cousa pode parecer un pouco esaxerada agora que o perigo xa non son os soviéticos, pero por se acaso eu tomo nota que correndo me leva como tres minutos chegar alí. E por se acaso vou probando proteccións para os ollos que seica o estoupido é moi brillante.

Aínda sigo vivo!

2008-04-02T15:10:00.001-07:00

O que pasa é que con isto de ter que estudar para o posgrao da UB non me queda tempo para adicarlle ao bló. De feito, para que vos fagades unha idea do meu sufrimento, nos últimos días teño esta cara:

Iso si, cando non me dá polas caras, o miña mente inquisitiva e aguda lévame a chocar frontalmente coa estupidez humana. A estupidez humana é un rasgo presente en maior ou menor medida en todos os membros da especie, con varacións en función do contexto, claro. Cómpre engadir que algúns teñen un grao máis elevado cá outros, e de entre os sobresaíntes hai algúns que chegan a postos directivos desde os cales poden formar aos novos estúpidos do futuro así como incrementar a manifestación da estupidez entre os seus subordinados.

Esta obvia disertación relaciónase cun evento exemplarizante do fenómeno en cuestión. Como é ben sabido en chicago no temos metro, pero temos un tren elevado con algunhas liñas subterráneas no downtown que para o caso é o mesmo cun metro. Ademais Chicago, como cidade moderna, cosmopolita e multicultural NON ten un programa de reciclaxe (ehem) para o lixo doméstico.

Pero, unha alma caritativa e concienciada decidiu que aforrar un pouco de enerxía no tema dos residuos debía ser boa cousa así que optou por botar unha man no tema mediante o contentor intelixente.

O trebello é unha lixeira de toda a vida pero cun émbolo encargado de compactar a merda de xeito tal que ocupe menos. Non recicla pero polo menos diminúe o volume dos residuos. Ademais ten a particularidade ecolóxica de que, como podedes ver na foto, funciona con enerxía solar.

Até aquí sen queixa, pero é que como podedes ver de seguido, o lugar escollido para situar o chisme non foi o máis axeitado dadas as condicións operativas que require todo enxeño solar:

Pois si, iso é o que parece: unha estación de metro ou subterránea.

En fin, só vos digo que aquí se deseñan bombas intelixentes...

Moi bo!

2008-03-17T16:09:00.000-07:00

Fasendo o Ghuanker

2008-03-04T21:31:00.000-08:00

Isto vai ser un pouco como que friki, pero facendo o parvo co portatil do laboratorio acabei instalando Mac OS X nun PC. Vaia que esquecin o DVD dentro da unidade optica do DELL.

O que me fode do asunto e que o MAC-PC detectou e configurou a minha tarxeta WiFi sen problemas, cousa que UBUNTU nunca foi capaz de facer. Ademais o sistema vai moi ben, o cal ten merito extra se contamos que o SO esta instalado nun disco duro USB externo.

De feito podo dicir que vai tan ben ou mellor co Windows XP, mellor co KUBUNTU e mellor con Mac OS 13.9 que tenho no vello IMAC

Sei que isto lle vai facer gracia a pouca xente, pero a min, desde logo, deixoume apampado.

A ver se Bush me devolve pronto os impostos! Porque isto e un SO e o demais son tonterias.

Como podedes deducir polo raro que escribo, este post foi composto no PC-MAC (teclado americano).

Pero para os que precisan ver para crer ai queda a foto:

Cancións e comparacións

2008-02-29T08:11:00.001-08:00

Semella que os asesores de campaña puxéronse dacordo a ambos lados do océano e, como as comparacións son odiosas e por iso nos gustan, vouvos deixar cunha breve recopilación do que levamos.

O PP deixou todo en mans do powerpoint porque debe ser que non atoparon moitos artistas dispostos a cantar a súa "Revuelta Popular" (si, teñen unha completa ignorancia do significado das palabras, pero iso xa foi anticipado por Orwell).

O "buenrollismo" de Zapatero en conxunción cos artistazos que viven dos CD's e DVD's que comprades resulta no tema este que dá medo (coitado Benedetti).

E para rematar a Obama, ese candidato que de presentarse en España estaría lixeirísimamente á esquerda de Rojoy (básicamente os distingue a súa política de inmigración), lle deixaron este que mola moito más cós outros porque aparecen mulleres de escote xeneroso e polo menos se preocupan de mezclar a letra coas palabras do lider.

Brigado a Antía por facilitarme atopar esta última :)

Chicago Auto Show 2008 e IV

2008-02-21T15:29:00.001-08:00

E agora, para rematar a sobredose, a estrela do salón: o Dodge Challenger.

Un deportivo que pretende restarlle clientes ao Mustang de Ford a base de facer valer a súa imaxe neoretro doutro modelo mítico da marca. Era primicia do salón, todo hai que dicilo.

Mola, eh? Pois esperade a velo por dentro, porque creo que os plásticos veñen das mesmas fontes que as que emprega Dacia para o seu modelo Logan.

Con razón o grupo Chrystler ten que gastar unha chea en redeseñar o interiores, son de hai dúas décadas!!!!

O CEO de Chrystler foino antes de Home Depot (algo así como Leroy Melin en Europa) e para salvar a empresa da bancarrota decidiu que había que mellorar, entre outras cousas os interiores. Algo co cal eu concordo visto o visto. Para iso decidiu cargarse o módelo máis emblemático de Dodge, o Viper. Até daba pena velo no medio doutros modelos como se fose un calquera... Por se alguén se está a estresar, ten até o 2011 para mercalo.

Nin muller con tacóns e minisaia lle puxeron ao coitado!

Remato xa que hai moito por facer, e deixovos co modelo máis compacto do salón.

Póñovos un ser humano adulto de estatura media para que vos fagades unha idea do pequeno que é:

Chicago Auto Show III

2008-02-18T18:55:00.001-08:00

Estas son algunhas vistas xerais do recinto, só parte porque está dividido en dous, no outro lado había outro tanto).

Haberá que falar un pouco máis dos carros yankis, toda unha incona cultural tanto aquí como alí. E para iso nada mellor cun bello coñecido que tras dar moita pena nos oitenta e noventa rexurdiu coma un superventas trala estela neoretro marcada polo VW New Beatle. Estou a referirme ao Ford Mustang, ese peaso de becho que na súa versión básica ten case 200cv pero o ABS é opcional. Frear ben é de tontos!

Este é o cu dun Shelby, feito por un fulano do mesmo nome que vive de poñerlle turbos aos Mustang para que vaian máis rápido... en liña recta. Por certo que o próximo Kitt vai ser un destes.

O stand de Hummer unha merda, especialmente tras ver o de Jeep. Non me cortei un pelo en dicilo ben alto, espero que non venderan nin un deses chismes de cores que contaminan moito para facer nada máis que ser feos. Esta era a novidade do día, un H3T (o H3 é o "pequeno" da familia, sendo o H1 a versión civil do que voa polos aires no Iraque).

Feo, cheo de luces e cromados, o gusto americano feito carro. Iso si, a cor non está mal...

Falando de americanos e cagadas, pasei polo stand de Saab. Esa marca que antes facía coches moi orixinais e agora fabrica Opeles moi caros. Dos Opeles non tirei fotos, pero do precioso prototipo que tiñan si, a ver se algún día os horteras de GM a deixan voltar ser o que foi. Ese capot interminábel é de impresión!

En International, unha marca de camións e outros chismes, tiñan unha pick up dos anos cincuenta moi mona, ademais de algúns tremendos chismes. O detalle dos gardalamas traseiros por fóra da caixa dálle un toque de distinción nada frecuente nun vehículo industrial.

E esta é a versión de Internacional dun Hummer, aínda máis grande é aínda máis estúpido. Tiven que tirar dúas fotos para conseguir telo de "corpo enteiro".

Mañá tocará falar das novidades, o Dodge Challenger, e das miñas conclusións. Até entón, disfrutade das fotos.

Chicago Auto Show II

2008-02-18T18:39:00.001-08:00

Jeep tiña un stad impresionante!

Cun circuíto incluído onde un piloto da casa púñache os collóns moi arriba. Tanto como o desnivel que lles tocaba salvar, tanto de subida como de baixada.

Seguimos coa marca americana de todoterreos por excelencia (sen pedir perdón a Hummer, que fai caixas con rodas moi feas). O Renegade é un fermoso concept car onde se volve absolutamente ás orixes da marca, trátase dun dúas prazas absolutamente listo para meterse polos terreos máis complicados. Pode ser un adianto dun futuro modelo, pero tendo en conta como están as cousas na casa nai non creo que lles dea para experimentos. Aí fica, iso si, a idea.

Mazda, a marca xaponesa que fai que os Ford parezan coches ben deseñados, tiña bastante presenza cun stand típico e cheo de modelos. Eu pasei dos de serie e quedeime con este monopraza carrozado.

De Xapón imos ao Reino Unido, ou a Alemaña... Bentley, a casa dos deportivos de superluxo perdeu hai algún tempo toda a súa personalidade cando os alemáns a mercaron e se puxeron a deseñar modelos xermánicos que imitan a distinción británica. Se non me credes comparade o que fan agora:

Co que deseñaban antes:

Ningún dos dous é o meu estilo, pero eu quédome co de antes sen dubidalo.

Chicago Auto Show I

2008-02-18T18:29:00.001-08:00

Non moita política neste post, que máis ben trata unha das miñas facetas superficiais. Como di o título o tema vai de autos.

Pasei máis tempo na área adicada aos carros europeos e xaponeses cá nos americanos, aínda que hai que recoñecerlles que algúns teñen o seu punto, con certeza.

Houbo moitos concept cars, algúns deles incluso boas ideas. Para comezar un pequen detalle de estilo por parte de Toyota.

Como podedes ver é un Yaris ao que lle quitaron todo o superficial como o teito, os asentos máis aló do que lle corresponde ao conductor, o parabrisas... Estou seguro de que nunca chegará a producirse pero tamén é seguro que é un aparello divertido de conducir en estradas con cruvas.

No mesmo estand estaba o A-BAT, un pick-up híbrido futurista con moitas solucións que serán incorporadas en futuros modelos. Compre lembrar que Toyota está a facer moitos cartos fóra de Europa co Prius e segue a ser a marca máis asociadada coas tecnoloxías menos contaminantes. Por iso non dubidan en facer énfase no seu sistema e dado que xa contan cunha chea de modelos híbridos, engadir unha pick up on resulta nada estrano neles.

Un dos prototipos máis belos foide Honda. Trátase do CR-Z, un modelo compacto de líñas moi interesantes que pode marcar o deseño das gamas vindeiras.

Pasamos a Nissan pero esta vez cun modelo que vai para a rúa, ou mellor dito para os circuítos porque o GT-R ten un sistema que limita a velocidade a 180km/h que só se desconecta cando se entra en circuíto. Como sabe o carro que estamos nun circuíto? Pois usando o GPS de serie. Con todo non será até o 2009 que chegue ao mercado este pequeno de 480cv conseguidos mediante sendos turbos nun compacto motor V6.

Parabéns

2008-02-17T09:08:00.001-08:00

Hoxe Kosovo declarouse país independente de Serbia. Non vou a entrar en disquisicións históricas que poidan xustificar ou non esta separación.

Simplificando moito, que o sei, Josip Broz Tito dirixiu unha república confederal na que distintas nacións consideránrose representadas e polo tanto unidas.

Trala súa morte os serbios decidiron que Yugoeslavia era Serbia e trataron de impoñer esa idea ao resto de nacións. Ese feito levou ao desmembramento da república e Kosovo é o derradeiro (ou non) episodio.

E a pesar das invocacións patrioteiras, os serbios tentaron unha limpeza ética nese territorio e iso restoulles toda a autoridade moral sobre os habitantes de Kosovo porque os estados serven aos seus cidadáns e non os cidadáns aos seus estados. Cando isto non sudece, rómpese o contrato tácito entre estado e cidadanía.

Sorte para Kosovo.

E por certo, mentalidade colonial á da Vicepresidenta do goberno español ao dicir que non podía apoiar unha declaración unilateral. Poucas veces a independencia dun territorio con respecto a outro é consensuada. Deben ser os soños coloniais da vicepresi, xa que por esa regra ningún dos países latinoamericanos que foron parte do reino español serían agora independentes...

Se o que quería dicir é que apoiar a independencia de Kosovo resulta complexo para o goberno español porque cando recoñezan o novo estado (que o farán) van admitir fóra o que negan dentro, que o diga, ou que fique calada. Pero para asneiradas xa chega coas do seu xefe.

Odio os nachos

2008-02-13T18:42:00.001-08:00

A pesar do nome do bló, da autorreferencia e de que podo comer case calqueira cousa os asuntos eses son como que moi noxentos.

Hoxe tiveron a ben poñelos como comida "elaborada" no comedor da universidade e case me dá por chorar. Teñamos en conta neste punto que a cafetería está a dous bloques (tamaño yanki) do Instituto e a temperatura ten dúas cifras baixo cero.

Facendo un pouco de historia os nachos naceron en México alá polo ano 43 nun restaurante cercano á fronteira con Texas chamado Victory Club. A lenda di que as esposas duns soldados USamericanos dunha base cercana chegaron ao restaurante cando estana pechado e facendo gala da famosa prepotencia yanki pediron ser atendidas. O coitado do chef, un tal Ignacio Anaya, colleu uns restos de tortiñas que quedaban por alí e algo de plástico laranxa derretido (aka imitación de queixo americano ou queixo amarelo de Wisconsin) e llos serviu como "Special Nachos".

A recita cambiou pouco desde entón e todos os intentos por mellorala só levaron a unha vianda inmunda só digna de serlle servida ao teu pior inimigo.

Por se non vos queda claro ou non os tedes na memoria tan ben coma min, este é o aspecto que teñen:

Si, hai que recoñecerlles o mérito de que é a única comida co mesmo aspecto antes e despois de ser vomitada.

Por se alguén o dubida, hoxe comín pizza.

Immigration

2008-02-07T12:25:00.001-08:00

hehe.

Visto en Pizdaus

SuperMartes

2008-02-06T23:56:00.001-08:00

Ok, agora que alguén fixo a broma estou algo máis tranquilo (graciñas Diego).

Turno demócrata, aquí hai básicamente dous e un burro.

Primeiro o Burro:

Agora o resto.

Se seguides algo o tema seica a cousa para ser presidente do mundo esta entre McCain (sorpresa?) e Clinton ou Obama. A cousa é complicada pero a pesar de que a senadora por NY daba a cousa por gañada, agora semella que o senador do estado de Illinois conta con máis representantes entre os demócratas. Total que nada se sabe e deste xeito aínda estou a tempo de contarvos algo sobre estes dous.

Hillary Diane Rodham Clinton é a muller casada co ex-amante de Mónica Lewinsky.

Por se esa esa referencia resulta algo escura, ten estas pintas:

Con todo, a min quédame máis claro quen é con esta outra foto:

Si, a que non é Natalie Portman.

Foi á escola de leis en Yale e andivo dando voltas polo mundo político e acabou por casar cun tal Clinton que foi presidente despois de Bush (pai) e antes de Bush (fillo). Non hai que ser un xenio para saber que se gaña a orde vai ser Bush-Clinton-Bush-Clinton e a moitos americanos isto lles cae un pouco mal porque soa a dinastía.

Cun pouco de sorte son capaz de centrarme.

Sobre a guerra no Iraque pois prentende recortar o número de tropas pero mantelas polos intereses estratéxicos nacionais da rexión. Noutras palabras, que menos mortos (americanos, claro) pero de aí non se moven porque o petróleo fai boa falla. Vaia que por ela van a seguir levando "democracia" ao país pérsico.

Sobre o asunto cubano, esta muller é favorábel a manter o embargo, do aborto semella non estar a favor pero está en contra de penalizalo, apoia a investigación con células nai embrionarias... O máis importante é que semella estar interesada en establecer un seguro médico obrigatorio universal, pero como o vai pagar e cando o faría non está nada claro. Ademais recibiu moito diñeiro das corporacións sanitarias que están en contra dese idea, así que pode ser unha promesa de campaña que se desdebuxe durante o mandato presidencial.

E, seica aínda con tantas posibilidades como Clinton, temos a Barack Hussein Obama, que ademais de chamarse de segundo Hussein é negro. Polo demais coma Clinton, é avogado pero desta vez por Harvard e tamén é senador pero por Illinois.

O seu maior argumento político é a creación dun seguro médico universal. Como con Hilarry, ninguén ten moi claro como nin con que cartos pero, hey! estamos (estabamos) no país máis rico da terra. Con todo, semella máis convencido cá súa colega de NY.

A guerra no Iraque como tema aparece ambivalente neste político. Por unha banda exprésase en contra, aclararando que non é pacifista, pero pola outra non foi consistente no seu apoio aos recortes de fondos para a guerra como xeito de rematar a implicación dos USA no conflito. Ou o que é o mesmo, non o ten claro e iso supón estar exposto aos altos oficiais militares e aos intereses das corporacións.

E o aborto coma Hillary, as celulas nai embrionarias tamén e de Cuba nin se sabe pero supoñamos que o mesmo.

Para rematar con isto, lin nunha xornal a unha columnista criticando a unha actriz de TV porque dicía que como muller sentía que debía votar a Hillary e como afroamericana (eu son galaicoceltaeuropeu para eses) a Obama. O punto da columnista era que iso estaba feo porque non se debe votar atendendo á cor ou ao sexo.

E digo eu, é que se diferencian nalgo máis os candidatos?

SuperMartes!

2008-02-04T21:09:00.001-08:00

Por se alguén anda perdido niso dos candidatos á presidente dos USA paso a contarvos a miña visión sobre os personaxes que aquí loitan por ser o que dirixa o país máis poderoso da terra:

Os republicanos teñen como mascota un polbo con cara de Cthulhu... ou se cadra era un elefante:

Ben, aclarado o da mascota, indícovos que Bush (fillo) é destes e Clinton era dos outros dos que falarei outro día.

No delirio de candidatos deste partido, o máis divertido de todos (e o único que non vai ser presidente así os USamericanos fumen cousas moi malas) é Ron Paul. O tipo é un xinecólogo nado en Texas e convencido de que todo o que hai que facer é seguir a Constitución e o camiño marcado polos Pais Fundadores. Isto fai que sexa un liberal no senso clásico do termo e por exemplo, a pesares de estar en contra do aborto, considera que a legalización e regulación do mesmo debe depender de cada estado da unión.

Pero o que nos importa ao resto do mundo soe ser a política exterior, e aquí é onde este tipo sáese. Considera que os USA non poden nin deben ser os policías do mundo, isto faino un non intervencionista. E, en coherencia, considera a guerra no Iraque un erro enorme e como presidente promete retirar as tropas. Ademais, moi sabiamente, opina que os problemas económicos actuais veñen desta guerra co seu gasto enorme. Algo de razón non lle debe de faltar por á administración Clinton (sen guerras) saíanlle as contas e á actual pídelle cartos a China.

Entre as súas rarezas frikis pero razoábeis esta o regreso ao padrón ouro no tanto de ter unha Reserva Federal onde fabrican un papel que cada vez vale menos.Tamén promete non subir nunca os impostos, a liberdade para ter armas e algunha cousa máis.

O seu careto é este:

Outro tío raro é Mike Huckabee, tamén coñecido como o candidato de Chuck Norris (rir ou cagarse de medo queda á vosa escolla). En fin, este vai ser conservador dos de toda a vida. Para comezar, mentres Ron Paul é un tipo formado na universidade cun título de verdade, Mike estodou teoloxía e fíxose pastor baptista ou algo diso que hai por estes lares. Ah, tamén foi telepredicador, creo. Pouco máis, podedes intuír que a este lle vai a guerra.

Ok, estes dous eran de coña, vou cos dous que de verdade poden gañar.

Mitt Rommey pode ser o primeiro mormón en chegar á Casa Branca e ir por aí regalando bombas con Biblias e levando democracia aos países que lle parezan que teñen demasiado petróleo. O tema da súa mormonidade causa sensación porque podería asumirse que de chegar a presidente tería un problema ao ter que escoller entre o mellor para o país e o que sexa que lle dicte o que sexa que teñan como papa na Igrexa dos Santos dos Derradeiros Días. Claro que iso sería como dicir que Aznar fixo o que sexa que lle dictase o que sexa que teñan como papa no Opus Dei (oh, wait!). Hum, mellor imos deixalo en que se JFK foi capaz de pasarse a opinión do papa polos forro dos c****ns non vexo motivo polo que este fulano non poda facelo.

Como ser é empresario e dirixiu empresas de consultoría financieira co cal de cartos debe saber algo. É un graduado de Stanford isto significa que hai que telo en conta porque foi a unha boa escola. Coma moitos dos candidatos, foi gobernador, neste caso do estado de Massachusetts.

As súas ideas cambiaron moito pero a coherencia nunca foi o punto forte de ningún político. Con todo semella que aquí iso non o deben ter moi claro porque un dos rasgos caracterísiticos deste tipo é precisamente que cambiou demasiado de opinión.

Por exemplo estivo a favor da planificación familiar e do dereito a escoller (eufemismo para pro-abortista). Agora é pro-vida (eufemismo para non me importa se fuches violada polo teu pai e os seus amigos redneck bébedos, tes un trauma e risco de suidio, todo semen e sagrado e algo de culpa terías). Hum, esaxero, en realidade apoia o aborto en caso de violación, incesto ou para salvar a vida da nai. Por suposto está a favor da familia retrógrada (nada de homesesuais e poligamias)

Sobre o Iraque pois as súas ideas son máis gasto e máis tropas, así que xa vos facedes unha idea de que un pacifista non é. Está a favor da pena de morte e aínda que se opón á tortura nos interrogatorios si aproba as "tecnicas de interrogatorio avanzadas" (eufemismo de Bush (fillo) para tortura aplicada por militares ou axentes federais).

E para rematar cos do elefante, o meu moi máis favorito e o que ten toda a pinta de ser o candidato republicano á presidencia dos USA. Trátase dun tipo con todo o "bo" de Bush pero con algo que este non ten, o cabrón é intelixente e sabe soar razoábel (que medo!). Ah, estou a falar de John McCain, senador de Arizona.

O tipo tivo un pai e un avó oficiais do exército así que foi a Academia Naval da Marina e o fixo tan ben que foi dos últimos da súa promoción. Non desanimado con iso aínda tivo ganas de irse ao Vietname onde o feriron de gravidade, foi prisioneiro de guerra e non o soltaron até que os USA se rendiron... o que quere dicir que se pasou un anos cos Charlies (cinco e medio, para os curiosos). Tras isto debeu decidir que xa estaba ben de traballar e meteuse a político (eu tería feito o mesmo no seu caso).

Está considerado un conservador entre os conservadores, ademais de neoliberal convencido (teno todo o chaval). Iso quere dicir que nada de sanidade universal, pena de morte, guerras... Para que vos quede claro, cando Bush dixo que se cadra había que estar 50 anos no Iraque el dixo que se por el fose serían 100 (ehem).

Con todo as cousas non son tan sinxelas, por exemplo mentres Mitt Rommey oponse á inmigración e pretende controlala (eufemismo para restrinxir e humillar aos legais e interrogar avanzadamente aos ilegais), McCain participou na elaboración dunha lei que tería permitido regularizar a situación de millóns (si, millons) de inmigrantes ilegais mediante a obtención da cidadanía.

Ademais, é aí é onde se nota que o tipo e listo e que pasou por unha guerra de verdade onde foi tratado como un prisioneiro de verdade, considera que a tortura está fóra de lugar e inclúe nese apartado as "técnicas de interrogatorio avanzadas".

Facédeme caso, ten toda a pinta de que o candidato Republicano vai ser este tipo. E, a pesar de que todo o mundo conta cun presidente Demócrata, se alguén pode quitarlles a Casa Branca é este mariñeiro retirado.

E falando dos do burro. Sobre Obama (o posíbel primeiro presidente negro) e Clinton (a posíbel primeira presidenta sen pilila), falarei mañá (ou non). Pero xa aviso que se parecen tanto aos xa descritos e entre eles que pouco vai haber que dicir.

Hai algo de neve por aí

2008-02-01T18:39:00.001-08:00

A ver se no próximo post falo algo de política que xa vai tocando. E con isto das primarias sempre se pode contar algo.

Pero polo dagora vouno tomar relaxado co primeiro deste mes. Non é a primeira nin será a última pero leva toda a semana a nevar.

Paridor Nacional

2008-01-28T21:49:00.001-08:00

A verdade eu nin me lembraba deles pero é certo que antes dos "guiñoles" do Plus existiron os "muñegotes".

E dalgún xeito, sendo máis feos e estando todos metidos nunha especie de parador nacional como que teñen máis chiste.

Ou iso ou é que xa vai sendo hora de durmir.

It's sadly true!

2008-01-27T18:41:00.001-08:00

No que realmente importa, pouco conta o candidato.

Visto en Reddit

MacBook Air (II)

2008-01-20T19:49:00.001-08:00

Aínda que este non é un blog de tecnoloxía, é o meu blog "y me lo f**** cuando quiero". Así que tralo pasmo que este luns me deixou o tío Jobs, paso a anlizar o que é, para min, o primeiro bluff do 2008: o MacBook Air.

(A cara de felicidade que ten, eh? Foto de Xataka)

O computador, desde un punto de vista do deseño exterior, é indiscutíbel por xenial. Ben que o deseño é cousa de gustos, pero meter un portátil en tan pouco espazo e facelo tan ben ten mérito.

E iso é todo o bo.

Para comezar o chisme ten só un porto USB, o que quere dicir que unha vez enchufada a correspondente memoria USB, indespensábel hoxe en día, quedamos sen ranuras para calquera outra cousa. Un pensa que dúas ranuras eran moito pedir, pero francamente eu non vexo o motivo. Poderíase argumentar que iso ten amaño cun concentrador USB pero iso de mercar un computador de superdeseño e minimalista para logo carregar un fedello deseñado por un chino bébedo non fai senso. Cómpre engadir a ausencia dun porto Firewire, feito sen desculpa posíbel e que pon este computador por debaixo dun MacBook en canto a utilidade e versatilidade.

Sobre o tema da falla de unidade óptica debo recoñecer que foi unha aposta dura pero non mal solucionada con iso de poder tomar prestadas unidades dos veciños sexan Mac ou PC. Sinxelamente penso que non era necesario eliminar o dispositivo se ben neste punto nin ben nin mal polo da solución atopada.

Os procesadores son feitos por Intel pero da xeración anterior, co cal o MacBook sae con mellor capacidade de procesamento. De todos xeitos o que trae o Air é máis que abondo para as necesidades do público laptop.

Por último, o prezo. Se este computador tivese o do MacBook negro, $1,499.00, aínda sería unha opción, ou incluso 100$ máis polo deseño, o teclado iluminado e os leds da pantalla. Pero $1,799.00!!! Por ese prezo moito mellor o MacBook negro con USB's, firewire, unha unidade óptica por se acaso e un procesador de verdade!!!

Porque realmente, por moi "pequeno" que sexa o computador só ven a ser máis delgado cun MacBook, pero polo demais ten o mesmo tamaño e inferiores prestacións. Cunha pantalla de 13'3" nunha mochila non vai salvar moito con respecto ao MacBook.

Así que que a miña conclúsíón é que este computador non aporta nada a actual gama Apple. Trátase dun invento deseñado para o mercado de usuarios encantados de gastar pasta para ser o máis cool no Starbucks da esquina e pouco máis. Para traballar, tanto o seu irmán pequeno como o seu irmán maior (o MacBook Pro por só 200$ máis) son mellor opción.

En canto a min, seguirei esperando a MacBook Air 2g, no cal o teclado desaparecerá para ser un computador dunha soa peza: unha tableta táctil ou, o que é o mesmo, a tecnoloxía do iPhone aplicada a un iMac. É cuestión de tempo (ah, en pantalla de non máis de 12" Mr. Jobs, 10" sería perfecto).

Por agora, hai moitos computadores que son mellor alternativa ao MacBook Air, de feito se o que se quere é un ultraportábel, a miña suxestión é o Asus EEE PC 8G, por 579$. E se non, pois a esperar.

(Sen comentarios. Foto da edición australiana de Gizmodo)

MacBook Air (I)

2008-01-18T13:30:00.000-08:00

Cando tenha tempo escribirei sobre o que me pareceu o novo MacBook (nada bo) pero por agora deixo este video que a min me molou.

Via Xataka que por certo no artigo presentan o que debeu ser e non foi (pero sera).

En Virxinia queren perseguir aos que penduran os seus collóns!!! (Salvemos América!)

2008-01-17T18:36:00.001-08:00

Unha fermosa e inocente tradición vai ser perseguida por esa especie tan abundante e perigosa que son os ben-pensantes e os salvapatrias.

Pero mellor comezo polo principio...

Resulta que en Virxinia, o estado capital dos Confederados, seica está de moda colgar uns collóns (de mentira) no gancho do remolque, especialmente nas pick-up tan habituais neste país. Realmente poñerlle uns testículos a un carro é unha solemne estupidez e unha mostra dunh incomparábel pero, oes! eu son libre de ter mal gusto se quero e ninguén debera impedilo. Ademais eu creo que as pick-ups e a maior parte dos carros ianquis son de mal gusto e non por iso os ilegalizan.

Agora ben, o Virginia State Delegate Lionel Spruill decidiu que eran tasteless, distraen aos condutores e seica tamén son perigosos (só lle faltou citar a Ben Laden que vale para todo). Ademais, poñen aos pais en situacións comprometidas coas súas fillas cando estas deciden preguntar que é iso que leva o carro de diante pendurado. E seica iso foi o que se pasou ao Sr. Spruill coa súa filla.

Se a cousa quedase aquí pois sería unha asneirada máis e tampouco sería tan grave, mais pensémolo con calma: como raios se pode facer unha lei para prohibirlle á xente poñerlle xenitais ao carro? Porque claro, se eu penduro dúas bolas de golf atadas por unha corda, sería iso ilegal? E se en lugar diso poño un consolador (que por certo dálle máis xeito ao gancho)?

E por outra banda, postos a protexer aos nenos, van poñerlle roupa interior aos animais no Zoo para evitar que fagan cochinadas diante dos nenos?

Non sei como vos deixa todo isto, pero a min moi mal.

Por se acaso alguén se anima déixovos unha foto do "conceto" e de paso podedes ir á paxina e testiculizar o voso carro.

Tede en conta, iso si, que a multa é de 250$, todo para que un fulano aforre ter que educar a súa filla.

Ah, tomado de Jalopnik

Sicko in Chicago

2008-01-14T19:15:00.001-08:00

Pois si nenos e nenas, o que conta o señor Michael Moore é certo ou queda curto. Aquí iso da sanidade universal soa a comunismo e sodomía (cousas que como todos sabemos van sempre xuntas) e se queres estar san mellor non probes o sistema de saúde yanki.

Pero se a alguén lle gustan as aventuras e ten ganas de vivir experiencias ao límite, especialmente para a conta bancaria, déixovos unha imaxe do prezo do menú no hospital do lado. Por certo, téñanse en conta que a listaxe non é exhaustiva e o hospital é público (pagado con diñeiro do estado coma min, que non gratis) e os prezos poden ser peores.

Iso si, para que ninguén se leve a engano o cartel están ben á vista nada máis entrar pola porta. Cousa que eu fago moi de cando en cando se sufro craving de comida hospitalaria.

Por certo que como di Adrian, un dos meus compañeiros, tendo en conta o prezo dunha habitación sae máis a conta ir durmir ao Hilton e voltar pola mañá a recibir o tratamento.

Pódese deducir do menú que ter un neno aquí sae por 1319$ (886.897€), médicos e enfermeiras aparte.

I'm back

2008-01-09T18:31:00.001-08:00

Pois si, non teño moi claro onde pero nalgures debo estar de volta.

Foron unhas vacacións breves pero intensas, que diría un que eu sei. Foi bo vervos a todos os que vos puiden ver e, evidentemente, a algúns non cheguei e en todos quedei curto na cantidade de tempo adicada.

Como as palabras non dan para relatar voume quedar coas fotos que valen un mundo. Os vídeos mandareinos por correo que non quero arruinar a vida a ninguén.

É cousa miña ou hai un que sae en todos lados?

En fin, será o que ten ter fotoxénico... Houbo, teño, moitas máis que chegarán polas vías reglamentarias. Aínda que as fotos corresponde á etapa das vacacións que pasei en Compos, moitos outros entre familia e amigos estivechedes presentes e se agradece.

Vémonos na próxima!

P.S. Saúdos a miña curmá Loli que o pediu expresamente, a ver se na próxima merco algunha colonia ou máis Ron Quina :)

É que ninguén vai pensar nos nenos!?

2007-12-13T16:23:00.001-08:00

Sorte que a sempre civilizada cidade de Chicago decidiu adicar pequenos anacos do terreo á protección deses, tamén pequenos, cachorros.

Así, con intención de salvalos das malas influencias presentes nesta metrópole por todas partes, existen áreas marcadas por sinais coma esta (foto de teléfono cutre) onde o paraíso terreal volta e os porcos comen cos lobos e os ornitorrincos xogan a pintarlle os testículos aos elefantes... Ou algo así.

Ao que ía, paseando atopeime isto:

Eu, facendo mal uso da lóxica formal, cheguei a pensar que se facía falla poñer un cartaz para iso, se cadra é que no resto da cidade ese tipo de actividades están permitidas. Será en homenaxe a eses homes con traxe de raias que fixeron famosa esta cidade hai uns cantos anos...

And...

2007-12-03T17:36:00.001-08:00

como o Joey non dá sinais de vida e eu teño que estudar, o derradeiro desta noite:

Autumn

2007-12-03T16:04:00.000-08:00

Vou eu con toda a miña boa intención a saír da casa e ocórreseme ver como andan as cousas lonxe das miñas paredes con calefacción.

Eeeen fin.

A buscar diferenzas

2007-12-03T15:00:00.000-08:00

Resulta que se me deu por ir ao cinema a ver unha peli dos irmáns Coen (No country for old men) e a min persoalmente deixoume impresionado un anuncio da National Guard que puxeron antes.

Sóese dicir que as comparacións son odiosas, moi certo se un compara persoas como amigos por exemplo, pero non tanto se un compara institucións.

Vaiamos por partes, a Guardia Nacional USamericana é máis antiga co país en si mesmo porque a actual 101st Engineer Battalion e 182nd Infantry Regiment of the Massachusetts Army National Guard descenden directamente da Massachusetts Bay Colony regiments formadas hai xa 370 anos. Ademais, moitos dos seus presidentes serviron nesta forza como: George Washington, Thomas Jefferson, James Madison, Andrew Jackson, William Harrison, John Tyler, James Polk, Franklin Pierce, James Buchanan, Abraham Lincoln, Ulysses Grant, Rutherford B. Hayes, James Garfield, Chester Arthur, Benjamin Harrison, William McKinley, Theodore Roosevelt, Harry Truman, e George W. Bush.

Por outra banda os seus servizos na Revolución Americana e sucesos posteriores é inmensa, levando ao imaxinario nacional a imaxinar esta forza como a responsábel da súa independencia do Imperio Británico... Si, os franaceses afundindo barcos da súa maxestade no Atlántico e deixando sen suministros ao mellor exército do mundo non tiveron ningunha incidencia na guerra, foron un grupo de granxeiros sen moito entrenamento os que deron conta dos home de Sir William Howe...

Estoume a liar un pouco, o tema ao que ía, no cinema tiráronse tres minutos e pico cun anuncio convidando aos espectadores a alistarse na Guarda Nacional. Youtube mediante, paso a compartilo.

O exército currouse buscar un grupo decente e pagarlles os dereitos desta inflama patria que vista un pouco despistado e de bo humor pode levar aos febles de espíritu a alistarse e ver as súas pelotas voando no Iraque... Ou algunha outra cousa. Vaia, que aquí saben tocar a fibra sensíbel e falan do exército, ou dunha parte del neste caso, como o que é: un grupo de persoas armadas e entrenadas para matar e para actuar en caso de guerra. Teñen tamén o punto de actuación en caso de catástrofe pero desde unha visión apocalíptica que casa bastante ben co ánimo bélico de todo o asunto.

Para comparar temos un anuncio dos amigos-dos-nenos/osos-amorosos/son-un-incompetente-retardado-pero-teño-que-comer ou o artista antes coñecido como Forzas Armadas Españolas (aka Ejército Aspañol).

"Quiero tené tu prensensiaaaaaahaaaha", "uno de los profesionales más útiles del mundo"... este, non, que non é nada serio e efectivamente vai ser que moi preparados non andan. Claro, os nenos métense no exército pensando que van comer hamburguesas e xogar ao fútbol con negros, logo van a Afganistán e...

Tamén é certo que de onde non hai non se pode quitar, porque se nos poñemos a citar os grandes momentos das FFAA a un lle entra entre noxo e vergoña porque desde a Batalla de Annual onde os rifeños tiveron a ben merendarse 13000 soldados de 18000 que formaban as forzas até o 23F(onde non só había guardas civís) a cousa pinta bastante chunga. De feito os maiores logros deste corpo no sXX poden atoparse nas súas "victorias" durante a Guerra Civil.

E sempre poderían facer historia porque algunha batalla si que gañou o Imperio Pequeno pero a historia e o exército nunca se levaron moi ben, en xeral.

En definitiva, que o exército yanki será todo o fascista que un quera e a política exterior dos EUA fede pero creándose unha imaxe quedan soiños.

Ao fin, gañaron no Vietname... ou non?

Ah, a peli moi boa :)

Pero!?

2007-12-03T08:57:00.000-08:00

A verdade é que a vida do manipulador informativo éche moi dura. Un empéñase en defender formas alternativas de ver a realidade e esta de cando en cando vai e devolve o golpe. Normalmente estes sucesos non son perigosos para a figura do manipulador, especialmente se un anda a manipular cousas que quedan moi lonxe do alcance dos manipulados.

Os exemplos son múltiples: Iraque, Cuba, Venezuela, Prestige... Pero imos centrarnos en Venezuela, que comparte hoxe portada no diario dos progres españois (aka El País) cos insultos dos reaccionarios contra Zapatero.

Vai ser que Chávez perdeu o referéndum, que me dá bastante igual vaia, pero un debera preguntarse: non dicían na COPE, El País, T5, etc que Chavez era un dictador absoluto con poder ilimitado? Non era que controla todos os resortes democráticos do país? Non era esta unha elección amañada? Pois vai ser que non moito porque perdeu.

Xa o home non as tiña todas da man cando tivo que aproveitar a excusa dese tipo tan campechano e encantador que tempos por xefe de estado sen que ninguén o votase (nin tratase de botar) para amosarse forte diante dos venezolanos, ou as ameazas aos EUA con non venderlles máis petróleo co mesmo fin.

Total, que perdeu o referéndum, por pouco, e nótase cada vez máis unha fractura no seu país.

Veremos que din agora os medios informativos españois, en defensa dos intereses españois na zona e sen vontade algunha de informar, sobre o caso.

Wikipedia

2007-11-17T09:00:00.000-08:00

Unha gran entrada!

Hey, how are you? Are you injecting these drugs?

2007-11-08T14:06:00.001-08:00

Son ese tipo de cuestións as que me fan darme conta de en que traballo. Iso e saber que custa máis que nos manden Ethanol para purificar (un pode querer usalo para o ponche navideño), que drogaínas varias para chutar ratos...

E que este pais é o que ten!

Halloween 2007

2007-11-02T18:25:00.001-07:00

Pois si, tralo 4th of July e Thanksgiving, a que probábelmente é a festa máis americana de todas xa consta na miña biografía (obviando adaptacións galegas da mesma dignas de todo respecto).

O tema básicamente ten a versión infantil, que consiste no que sabemos das pelis: nenos disfrazados indo de casa en casa pedindo caramelos. Pero as pelis minten e esa imaxe bucólico-urbanita vese adaptada á realidade da psicoloxía yanki pola máis real imaxe de grupo de nenos escoltados por un adulto en cada esquina recibindo caramelos de adultos esperando por eles na porta da casa. Como podedes imaxinar eu disto tirei unha boa colección de doces que, como neno grande, merquei relixosamente no super no canto de ilos mendigando por aí.

Despois temos, obviamente, a versión adulta na cal, segundo o comentario das miñas compañeiras de piso consiste en vestirse coa saia máis curta posíbel e pagar moito por un vestido coa menor cantidade de tela unida de xeito estratéxico. Este dato foi confirmado por nativos e tamén pola miña propia experiencia. Desgraciadamente non teño rexistro gráfico dese particular porque esquecín a cámara.

Pero, por sorte si teño rexistro da festa de Deanna na cal todo foi bastante tranquilo, como se pode ver nesta foto miña cunha banana e un tipo anónimo.

A festa estivo caracterizada por un san espírito competitivo baseado nunha serie de deportes festeiros característicos da vida universitaria americana. Nada que teña visto antes reflexado na séptima arte pero reocoñezo que ninguén parecía sentirse ridículo con aquilo.

Nesta foto podemos apreciar o que para min doi o disfrace do século, denominado "dick in a box". Para que vos fagades unha idea clara do asunto adxunto versión masculina e femenina (!?) da complexa vestimenta.

Wtf? Si, iso pensei eu, pero nesta vida de científico que levo, un pode atoparlle explicación a todo a nada que se poña. A solución explicativa deste disfrace está, como non, no sempre pedagóxico youtube.

Ben, non é a versión habitual pero é que a estas alturas da película hai demasiadas versións libres e paso de andar mirando vídeos de adolescente bébedos...

E para rematar unha foto miña coa anfitriona na que se ve perfectamente o meu disfrace de "Quasimodo"...

Viaxe

2007-10-24T17:26:00.001-07:00

As fotos tirounas Joey hai xa máis dun ano.

Poden non ser as mellores pero expresan un anceio compartido polos participantes:

KEEP MOVING!

Halloween

2007-10-24T16:46:00.001-07:00

Xa vai faltando menos e eu voume preparando.

Leopard World Premiere

2007-10-24T07:52:00.001-07:00

De 6pm a 10pm? Se cadra ate paso por ali...

Xesuita

2007-10-22T19:45:00.001-07:00

jesuita. (DRAE)

1. adj. Se dice del religioso de la Compañía de Jesús, fundada por San Ignacio de Loyola. U. t. c. s.

2. adj. coloq. Hipócrita, taimado. En algunos lugares de América, u. t. c. s.

Jesuit (Merriam-Webster D.)

Pronunciation:: \ˈje-zü-ət, -zhü- also -zyü-\
Function:: noun
Etymology:: New Latin Jesuita, from Late Latin Jesus
Date:: 1548

1 : a member of the Roman Catholic Society of Jesus founded by St. Ignatius Loyola in 1534 and devoted to missionary and educational work

2 : one given to intrigue or equivocation

Technorati Tags: Jesuita , Jesuit